Για πληροφορίες και ερωτήσεις γράψτε μας στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο _ akhs1914@hotmail.com
Ελάτε να γίνουμε φίλοι στο Face Book _ Κάντε αίτημα φιλίας στο Face Book εδώ _ www.facebook.com/Kosmas.Agrinio

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκουν ό,τι ο Χριστός ΗΡΘΕ αοράτως το έτος 1914.


Ο Ερχόμενος είναι αυτός που ΘΑ έρθει ή αυτός που ΕΡΧΕΤΑΙ. 
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκουν ό,τι ο Χριστός ΗΡΘΕ αοράτως το έτος 1914. Δεν δέχονται Τον Ερχόμενο Χριστό ΕΝ ΣΑΡΚΙ με σάρκα.


Η Αγία Γραφή διδάσκει 

ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΧΡΙΣΤΟ ΕΝ ΣΑΡΚΙ 
ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ


Δώστε μεγάλη προσοχή και προφυλάξτε και άλλους από την πλάνη. 
Είναι χρέος του κάθε Χριστιανού να ενημερώνει πρώτα τον εαυτό του και μετά τους αδελφούς του για να μη πέφτουν στις παγίδες του Σατανά. 
Αυτό είναι ένα από τα καλύτερα έργα, ένα έργο ελεημοσύνης ανώτερο, πνευματικό, και όπως λέγει το Ιερό Ευαγγέλιο,  όταν σωθεί μια πλανεμένη ψυχή, θα καλύψει πλήθος αμαρτιών.


Μάρτυρες του Ιεχωβά = ΟΧΙ στη Νηστεία. - Αγία Γραφή = ΝΑΙ στη Νηστεία.

Κατωτέρω ένα πολύ κατατοπιστικό άρθρο 
του Θεολόγου κ.Μιχαήλ Χούλη.

Ποιοι είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και τι διδάσκουν;

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι μια ιδιότυπη στις ιδέες αλλά αναγνωρισμένη νομικά θρησκεία, επισήμως και στην Ελλάδα, που έχει όμως πολλές διαφορές τόσο με την Ορθόδοξη Εκκλησία όσο και με τις άλλες προτεσταντικές ομολογίες. Οι οπαδοί της είναι περισσότερο γνωστοί ένεκα της συχνής επίσκεψης στα σπίτια και της διάδοσης από πόρτα σε πόρτα των φυλλαδίων με τις απόψεις τους, από τα περιοδικά τους ‘Σκοπιά’ και ‘Ξύπνα’ που κάθε τεύχος τους εκδίδεται σε πλέον των 40 εκατομμυρίων αντιτύπων και διανέμονται σε 236 χώρες, καθώς και από την άρνηση χρήσης όπλων στο στρατό και της μετάγγισης αίματος. Ακόμη, είναι γνωστοί λόγω των κηρυγμάτων τους για διαφορετική κάθε φορά χρονολογία έλευσης «των τελευταίων ημερών» και της Βασιλείας του Χριστού, μιας βιβλικής εσχατολογίας τους κατά την οποία ομολογουμένως έπεσαν αρκετές φορές έξω στο παρελθόν. 

Τα κεντρικά γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά βρίσκονται στο Μπρούκλιν της Αμερικής και η θρησκεία τους παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος του Θεού επί της γης. Ποιος διόρισε όμως μια οικονομική και εμπορική επιχείρηση, που παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά σαν μετοχική εταιρεία το 1884, σ' αυτή τη θέση  του αλάνθαστου υποτίθεται ερμηνευτή των Ευαγγελίων; Αντίθετα, υπήρχε από τα χρόνια του Χριστού και των αποστόλων η μια, αγία, καθολική και αποστολική του Χριστού Ορθόδοξη Εκκλησία, και όχι φυσικά η χιλιαστική οργάνωση, που κατασκευάστηκε μόλις στο τέλος του 19ου αιώνα. 

Στις Πράξεις των Αποστόλων διαβάζουμε: «Προσέχετε, λοιπόν, τον εαυτό σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σάς έθεσε επισκόπους για να ποιμαίνετε την ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Κυρίου και Θεού, την οποία έκανε δική του με το αίμα του» (βλ. Πράξεις των Αποστόλων 20,28 και 9,31). 

Η Εταιρεία ‘Σκοπιά’ των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», όπως αυτοαποκαλούνται οι οπαδοί της πιο ακραίας ίσως πτέρυγας του Προτεσταντισμού, παρερμηνεύει την Αγία Γραφή και αρνείται την Παράδοση της Εκκλησίας. Η Αγία Γραφή όμως δεν ερμηνεύεται από μόνη της αλλά δια της ιεράς Παραδόσεως της Εκκλησίας, που είναι πολύ ευρύτερη από την Γραφή. Η Εκκλησία εξάλλου και όχι η Αγία Γραφή είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας», σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο (Α’ Τιμ. 3,16). Για το Άγιο Πνεύμα λέγει ο Χριστός ότι «μετά την ανάληψή Του θα έρθει για να διδάξει και να εξηγήσει όλη την αλήθεια» (Ιω. 14,26). 

Αυτό δηλώνει για μας τους Ορθοδόξους την Ιερά Παράδοση. Η ίδια η Αγία Γραφή ομολογεί την αξία της ιεράς Παραδόσεως, όταν μάλιστα ο απ. Παύλος συμβουλεύει τους χριστιανούς: «Να είστε σταθεροί και να μένετε πιστοί στις διδασκαλίες που σας παραδώσαμε, ΕΙΤΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΑ είτε με επιστολή μας» ( Β’ Θεσσ. 2,15). Την Ιερά Παράδοση επισημαίνουν και τα λόγια του Ιωάννη σε επιστολή του προς τον Γάιο: Πολλά είχα να σου γράψω, δεν θέλω όμως να σου τα κάνω γνωστά με μελάνι και πένα. Ελπίζω γρήγορα να σε δω «ΚΑΙ ΣΤΟΜΑ ΠΡΟΣ ΣΤΟΜΑ ΛΑΛΗΣΟΜΕΝ» (Γ΄ Ιω. 13-14). Και σε άλλη ιδία περίπτωση, ελπίζω, λέγει, να σας επισκεφθώ «ΚΑΙ ΣΤΟΜΑ ΠΡΟΣ ΣΤΟΜΑ ΛΑΛΗΣΑΙ» (Β΄ Ιω. 12).  

 Αυτοονομάζονται τελευταία ‘Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά’, ενώ δεν πιστεύουν ότι ο Χριστός είναι Θεός. Ο απ. Θωμάς αντίθετα, μετά την Ανάσταση του Χριστού, αποκαλύπτει την πίστη τη δική του και των υπολοίπων μαθητών του Θεανθρώπου, αποκαλώντας Τον "Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ" (Ιω. 20,28). Ο απ. Παύλος διδάσκει: «Ξέρετε καλά ότι θα πάρετε από τον Κύριο ως ανταμοιβή σας την κληρονομία της βασιλείας του. Γιατί στην πραγματικότητα Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ» (Κολ. 3,23-24). 

Ο απόστολος των εθνών δηλώνει και πάλι ότι οι χριστιανοί περιμένουμε «τη μακαριότητα που ελπίζουμε, δηλαδή την εμφάνιση της δόξας ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ, ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Αυτός έδωσε τον εαυτό του για μας» (προς Τίτο 2, 13-14). Οι Ιουδαίοι προσπαθούσαν να βρουν αφορμή για να σκοτώσουν τον Ιησού, γιατί όχι μόνο καταργούσε την αργία του Σαββάτου, αλλά και «τον Θεό τον ονόμαζε πατέρα του, ΕΞΙΣΩΝΟΝΤΑΣ τον εαυτό του με το Θεό» (Ιω. 5,18).  

Αφού η Κ.Δ. είναι η ολοκλήρωση της αποκαλυπτόμενης αλήθειας, και αν οι Χιλιαστές έκαναν τον κόπο να την διαβάσουν χωρίς παρωπίδες, θα έβλεπαν ότι το όνομα του Θεού όπως αποκαλύπτεται πλέον διάπλατα στους ανθρώπους είναι "ΠΑΤΗΡ, ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ" (Ματθ. 28,19), όχι "Ιεχωβά", ενώ ο Χριστός προτρέπει τους μαθητές του να γίνουν έκτοτε δικοί Του μάρτυρες στα πέρατα της οικουμένης: «Θα είστε ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΜΟΥ στην Ιερουσαλήμ και σε ολόκληρη την Ιουδαία και Σαμάρεια και μέχρι των περάτων της γης» (Πράξεις 1,8). Και ο ευαγγελιστής της αγάπης καταλήγει στην πρώτη επιστολή του: «Είμαστε ενωμένοι με τον αληθινό Θεό μέσω του Υιού του, του Ιησού Χριστού. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ, ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. Παιδιά μου, φυλαχθείτε από τους ψεύτικους θεούς» (Α΄ Ιω. 5, 20-21).

Οι "Σπουδαστές των Γραφών" δεν δέχονται ότι ο Θεός είναι Αγία Τριάδα. Εκτός όμως από τον Θεό Πατέρα, Κύριος στην Κ.Δ. αποκαλείται και ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Για τον Υιό του Θεού, τον Ιησού Χριστό, εκτός από όσα προείπαμε, διαβάζουμε: «Έστειλε το λόγο του στους Ισραηλίτες με το χαρμόσυνο άγγελμα ειρήνης δια του Ιησού Χριστού. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΟΛΩΝ» (Πράξ, 10,36). Για το Άγιο Πνεύμα ο Παύλος λέγει τα εξής: «Ο ΚΥΡΙΟΣ να κατευθύνει τις καρδιές σας στην αγάπη του Θεού και στην υπομονή του Χριστού» (Β' Θεσ. 3,5). Και σε άλλη επιστολή του πάλι αναφέρει: Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ (Β΄ Κορ. 3, 15-17). Κύριος προσφωνείται ως γνωστόν ο Θεός, τόσο στην Παλαιά Διαθήκη όσο και την Καινή Διαθήκη, που σημαίνει ότι τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, είναι ένας Θεός. 

Το Άγιο Πνεύμα θεωρούν δυστυχώς απλή ενέργεια και δύναμη του Θεού. Ο απ. Πέτρος όμως αποκρίθηκε στον Ανανία: «γιατί κυρίευσε την καρδιά σου ο Σατανάς, ώστε να πεις ψέματα στο Άγιο Πνεύμα; ..... Δεν είπες ψέματα σε ανθρώπους, ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΘΕΟ». (Πραξ. 5, 3-4). Ο Χριστός διδάσκει και κηρύσσει την ισοτιμία και ισοθεΐα του Αγίου Πνεύματος, όταν δίνει εντολή στους αποστόλους «Πηγαίνετε λοιπόν και κάνετε μαθητές μου όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ (όχι στα ονόματα, δηλώνει έτσι ένα Θεό) του Πατρός και του Υιού ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ» (Ματθ. 28,19).    

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά (στο εξής: Μ.τ.Ι.) δεν πιστεύουν στον Σταυρό του Χριστού, αλλά διδάσκουν εσφαλμένα το κάρφωμά του πάνω σε πάσσαλο. Ο απ. Παύλος αντίθετα αναφωνεί: «Εμείς όμως κηρύττουμε το σωτήρα Χριστό, και μάλιστα ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ, ένα κήρυγμα προσβλητικό για τους Ιουδαίους και ανόητο για τους εθνικούς» (Α' Κορ. 1,23). Αναφορικά με την αστήρικτη άποψη των Χιλιαστών πως ο Χριστός δεν αναστήθηκε με το δικό Του σώμα, ο ίδιος ο Θεάνθρωπος καθησυχάζει τους μαθητές Του ως εξής: «Γιατί είστε ταραγμένοι και γιατί ανεβαίνουν σκέψεις στις καρδιές σας; Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου. ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ Ο ΙΔΙΟΣ. Ψηλαφίστε με και δείτε: ένα φάντασμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε να έχω εγώ. Και όταν είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια Του και τα πόδια Του» (βλ. Λουκ. 24, 38-43).

Οι Μ.τ.Ι. αρνούνται και την ύπαρξη αθανάτου ψυχής. Μετά θάνατον, λένε, δεν υπάρχει τίποτα. Ο άνθρωπος πιστεύουν ότι όταν πεθάνει εκμηδενίζεται. Η Αγία Γραφή, όμως, είναι κατηγορηματικά αντίθετη σε μια τέτοια άποψη: Ο Χριστός, απευθυνόμενος στο δεξιό ληστή, του υπόσχεται: «Σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο» (Λουκ. 23,43). Τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό παρά το ότι η ψυχή του μετανοήσαντος ληστή θα μετέβαινε αμέσως μετά το θάνατό του στον Παράδεισο; Ο Κύριος, προσευχόμενος εξάλλου επί του Σταυρού προς τον Πατέρα Του, λίγο πριν πεθάνει, κράζει: "Πατέρα μου, στα χέρια σου παραδίδω ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ" (Λουκ. 23,46). 

Και ο πρωτομάρτυρας Στέφανος, πεθαίνοντας από λιθοβολισμό, προσεύχεται λέγοντας: "ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ, ΔΕΞΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ" (Πραξ. 7,59). Στο βιβλίο της Αποκαλύψεως (6, 9) αναφέρεται: «Όταν το Αρνίο άνοιξε την Πέμπτη σφραγίδα, είδα κάτω από το θυσιαστήριο ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΣΦΑΓΙΑΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ και για τη μαρτυρία που έδωσαν για το Αρνίο (τον Χριστό). Αρνούνται οι Μ.τ.Ι. και την καθολική ανάσταση των νεκρών. Αντίθετα η Γραφή λέγει: «θα αναστηθούν ΟΛΟΙ οι νεκροί, δίκαιοι και άδικοι» (Πράξ. 24,15). Και πάλι λέγει το Ευαγγέλιο πως «έρχεται ώρα κατά την οποία ΟΛΟΙ όσοι έχουν πεθάνει θα ακούσουν τη φωνή του» (Ιω. 5,28). Στον Ησαΐα 26,19 διαβάζουμε: «Μα οι νεκροί σου Κύριε, θα ξαναζήσουν, τα νεκρά σώματα του λαού μου θ’ αναστηθούν». Και στο Δανιήλ 12,2: «Θ’ αναστηθούν, άλλοι για να ζήσουν αιώνια κι άλλοι για ν’ αντιμετωπίσουν αιώνια ντροπή και περιφρόνηση».

Για τον μελλοντικό  Παράδεισο των δικαίων και για την Κόλαση, που αρνούνται οι Μ.τ.Ι., ο απ. Παύλος αποκαλύπτει, μιλώντας για τον εαυτόν του: «Γνωρίζω άνθρωπο χριστιανό, ο οποίος προ δεκατεσσάρων ετών ...... ΑΡΠΑΧΘΗΚΕ στον Παράδεισο και άκουσε ανέκφραστα λόγια» (Β' Κορ. 12,1- 4). Και στη Β' προς Κορινθίους επιστολή του ομολογεί: «Ξέρουμε πως αν η επίγεια σκηνή που κατοικούμε, δηλαδή το σώμα μας, διαλυθεί, έχουμε ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ κατοικία αιώνια, οικοδομημένη από το Θεό κι όχι από ανθρώπινα χέρια» (5,1). 

Βασική εξάλλου διδασκαλία της Γραφής είναι και η ΑΙΩΝΙΟΣ ΚΟΛΑΣΗ των αδίκων, στερουμένων αγάπης και αμετανόητων ανθρώπων. Ο Χριστός αναφέρει: «Αυτοί λοιπόν θα πάνε στην ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ, ενώ οι δίκαιοι στην ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ» (Ματθ. 25,46). Και «ελάτε οι ευλογημένοι από τον Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που σας έχει ετοιμασθεί απ' την αρχή του κόσμου», αλλά και «Φύγετε από μπροστά μου καταραμένοι. Πηγαίνετε στην ΑΙΩΝΙΑ ΦΩΤΙΑ, που έχει ετοιμασθεί για το διάβολο και τους δικούς του» (Ματθ. 25, 34-42).

Οι Μ.τ.Ι. αρνούνται και το μυστήριο της Ιεροσύνης. Παραβλέπουν τα λόγια του απ. Παύλου: «Προσέχετε, λοιπόν, τον εαυτόν σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο ΣΑΣ ΕΘΕΣΕ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ για να ποιμαίνετε ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Κυρίου και Θεού, την οποία έκανε δική Του προσφέροντας το αίμα Του» (Πράξ. 20,28). Και  ακόμη, στις Πραξ. 14,23, οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος "ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΣΑΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥΣ σε κάθε ΕΚΚΛΗΣΙΑ, και με προσευχή και νηστεία τούς αφιέρωσαν στον Κύριο". Και πάλι (Πράξ. 20,17) ο Παύλος, θέλοντας να τους μιλήσει, "ευρισκόμενος στη Μίλητο, έστειλε στην Έφεσο και κάλεσε ΤΟΥΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ".

Οι Μ.τ.Ι. αρνούνται (εκτός από τα υπόλοιπα μυστήρια) και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, δηλαδή το θεωρούν απλή και συμβολική ΑΝΑΜΝΗΣΗ και μόνο, του Σώματος και του Αίματος του Ιησού Χριστού. Δεν παραδέχονται την μεταβολή του ψωμιού και του κρασιού σε σώμα και αίμα Χριστού. Ο θείος Παύλος όμως, αντίθετα, διδάσκει: «Το ποτήρι της ευλογίας, το οποίο ευλογούμε, δεν είναι κοινωνία του αίματος του Χριστού; Ο άρτος, τον οποίον κόπτουμε, δεν είναι κοινωνία του σώματος του Χριστού;» (Α' Κορ. 10,16).  Και προσθέτει παρακάτω: «Όποιος τρώγει τον άρτο τούτο ή πίνει από το ποτήρι του Κυρίου χωρίς να είναι άξιος, θα είναι ένοχος έναντι του σώματος και του αίματος του Κυρίου ...... επειδή ΔΕΝ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ το σώμα του Κυρίου» (Α' Κορ. 11, 27-29). 

Στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο, ο Ιησούς είπε στους Ιουδαίους που είχαν αναστατωθεί από τη διδασκαλία Του: «εάν δεν φάγετε τη σάρκα του Υιού του ανθρώπου και δεν πιείτε το αίμα Του, δεν έχετε ζωή μέσα σας. Εκείνος που τρώγει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου έχει ζωή αιώνια και εγώ θα τον αναστήσω την εσχάτη ημέρα. Διότι η σάρκα μου είναι αληθινή τροφή και το αίμα μου αληθινό ποτό. Εκείνος που τρώγει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου μένει μέσα μου και εγώ μέσα του…» (Ιω. 6,53-58). 

Αρνούνται ακόμη τις ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ και τα θαύματα των αγίων. Ο Κύριος αντίθετα απάντησε στον Αβραάμ: «Αν βρω στην πόλη των Σοδόμων πενήντα δικαίους, θα συγχωρήσω ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥΣ ολόκληρη την περιοχή» (Γεν. 18,23-26). Με τη μεσιτεία του Αβραάμ και για χάρη των 50 δικαίων ο Θεός ήταν πρόθυμος να αναστείλει την καταστροφή των Σοδόμων. Σε άλλη περίπτωση, «Ο Μωυσής προσπάθησε να καταπραΰνει τον Κύριο, τον Θεό Του, και είπε: “Γιατί Κύριε να ξεσπάσει ο θυμός σου πάνω στο λαό σου, που τον έβγαλες από την Αίγυπτο με τη μεγάλη σου δύναμη; .... Ας σταματήσει ο φλογερός θυμός σου. Άλλαξε γνώμη για το κακό που θέλεις να κάνεις στο λαό σου” ..... Έτσι ο Κύριος ΑΛΛΑΞΕ ΓΝΩΜΗ για το κακό που είπε ότι θα έκανε στο λαό Του» (Εξ. 32,11-14). 

Στην Καινή Διαθήκη, ο απ. Παύλος ζητεί τις προσευχές των πιστών υπέρ αυτού, αλλά και συνιστά στους χριστιανούς να εύχονται και “περί πάντων των αγίων” (Ρωμ. 1,9 - 15,30), διότι “πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη” (Ιακ. 5,16).

Οι άγιοι με τη δύναμη του Θεού ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥΝ: «Ακόμη και τους ασθενείς έφερναν στις πλατείες  και τους έβαζαν σε κρεβάτια και φορεία ώστε, όταν περνούσε ο Πέτρος, να πέσει έστω και η σκιά του σε κάποιον απ’ αυτούς .... και όλοι θεραπεύονταν» (Πράξ. 5,12-16/ Πράξ. 19,11-12). Αλλά και μετά θάνατον οι άγιοι περισσότερο θαυματουργούν, αφού βρίσκονται πολύ κοντύτερα στην πηγή πάσης δυνάμεως και αγαθοεργίας, τουτέστι τον Τριαδικό Θεό. Είναι δυνατόν θρησκευόμενος άνθρωπος να μην τιμά τους αγίους, τους επιστήθιους φίλους του Ιησού Χριστού, του Θεού και Σωτήρα μας; Εξάλλου στην Π.Δ. αναφέρεται: «Πολύ τιμώ τους φίλους σου, Θεέ μου. Η δύναμή τους υπήρξε ιδιαίτερα ισχυρή» (Ψλμ. 138,17)

Αρνούνται και την τιμητική προσκύνηση των ΕΙΚΟΝΩΝ. Οι Ορθόδοξοι όμως χριστιανοί, τιμώντας τις εικόνες του Χριστού ή των αγίων, δεν τιμάμε και δεν μένουμε προσκολλημένοι στο ξύλο που τους απεικονίζει, στα υλικά της αγιογραφίας, στο χαρτί ή την μπογιά, αλλά αναγόμαστε μέσω της μορφής τους στον επουράνιο κόσμο του Θεού, των αγγέλων και των αγίων. Και τον Θεό μεν λατρεύουμε ως Κύριο και σωτήρα μας, στην Υπεραγία δε Θεοτόκο, τους αγίους ή τους αγγέλους αποδίδουμε τιμητική προσκύνηση και μόνο, ως φίλους του Χριστού και ως μετέχοντες στη δόξα της Αγίας Τριάδος. «Τιμώντας την εικόνα, τιμάμε το πρόσωπο που εικονίζει», διδάσκει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, συνοψίζοντας την Ορθόδοξη παράδοση επί των εικόνων. 

Αρνούνται και τη ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ οι Μ.τ.Ι. και παρουσιάζουν χωρία που σημαίνουν μόνο την απαγόρευση πόσης του αίματος, όχι της μετάγγισής του, που δεν υπήρχε άλλωστε στα αρχαία χρόνια. Π.χ. «κρέας μαζί με το αίμα, το οποίο είναι η έδρα της ζωής του ζώου, ΔΕΝ ΘΑ ΦΑΓΕΤΕ», λέγει ο Θεός (Γεν. 9,4). Γιατί όμως απαγόρευσε ο Θεός να τρώμε κρέας με αίμα; Κυρίως για να προστατέψει ο Θεός το λαό Του από τις τελετές των ειδωλολατρών, που πίνοντας αίμα νόμιζαν ότι αποκτούσαν τη δύναμη του ζώου ή υπεράνθρωπες δυνάμεις, όπως οι σημερινοί σατανιστές. 

Ο Κύριος δεν απαγορεύει όμως μόνο την πόση του αίματος, αλλά και τη βρώση λίπους (στέαρ) και μάλιστα το ίδιο αυστηρά, όπως ισχύει και με το αίμα. Γιατί γι’ αυτό δεν κάνουν μνεία οι χιλιαστές και μιλούν  μόνο για το αίμα; «Δεν θα τρώτε ΟΥΤΕ ΤΟ ΛΙΠΟΣ ούτε το αίμα», αναφέρει το Λευιτ. 3,17. Και πάλι λέγει: «Ποτέ να μη φάτε ΛΙΠΟΣ βοδιού, ή προβάτου ή κατσικιού» (Λευιτ. 7,23).

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ - ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ

«Αντιθρησκευτικά και Αντιχριστιανικά κηρύγματα του Χιλιασμού και αναίρεσις αυτών», Α. Β. Αντωνόπουλου, εκδ. Ορθοδόξου Τύπου, Αθ. 1979

«Το ξεσκέπασμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά», ιερ. Ελευθερίου Ε. Χατζή, εκδ. Νεκτ. Παναγόπουλος, Αθ. 1990

«Αντιχιλιαστικόν Εγχειρίδιον», Νικ. Ι. Σωτηρόπουλου, εκδ. «Ο Σταυρός», Αθ. 1989

«Ο Χιλιασμός», Παν. Ν. Τρεμπέλα, Αδ. θεολόγων «Ο Σωτήρ», Αθ. 1988

«Απειλή για την Ορθοδοξία μας»,  Γεωργίου Γ. Ψαλτάκη, εκδ. «Ο Σωτήρ», Αθ. 1997

«Διάλογος Ορθοδόξου και Χιλιαστού», Π. Παναγιωτίδη, εκδ. Ο.Χ.Α. «Απολύτρωσις», Θεσ. 1991

«Διαψεύδονται οι Προφητείες των Μαρτύρων του Ιεχωβά», Εμμ. Ι. Αντωνιάδη, Θεσ. 1984

«Αι πλάναι των Μαρτύρων του Ιεχωβά», Παν. Χ. Δημητρόπουλου, Θεσ. 1963

«Σύγχρονες αιρέσεις και παραθρησκευτικές λατρείες στην Ελλάδα», Μ. Χούλη, εκδ. Ι. Μητρόπολη Σύρου, Σύρος 2002

«Η Λατρεία της Σκοπιάς Α’,Β’,Γ’, π. Αντ. Αλεβιζόπουλου, 1993 - 1995

«Οι Αιρετικοί Προτεστάντες», Μητρ. Παντελεήμονος Καρανικόλα, εκδ. «Αστήρ», Αθ. 1976, Β’ έκδοση

«Οι εγκαταστάσεις των Χιλιαστών στην Βοιωτία ή Πως ξεπουλιέται  η Ελλάδα», Μητρ. Θηβών & Λεβαδείας Ιερωνύμου, Αθ. 1992

«Οι Ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά», Π. Παναγιωτίδου, Β’ έκδοση, εκδ. Ο.Χ.Α. «Απολύτρωσις», Θεσ. 1973

Ο ΒΑΚΧΟΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ! - ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Ο ΒΑΚΧΟΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ!
(Μια διαφορετική προσέγγιση των καρναβαλικών αθλιοτήτων)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Εισερχόμαστε για μια ακόμη φορά, με τη χάρη του Θεού, στο άγιο Τριώδιο, στην ιερότερη εορτολογική περίοδο της Εκκλησίας μας, κατά την οποία μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την πνευματική μας υστέρηση, να βιώσουμε την σωτήρια κλήση μας για μετάνοια και νίψη και να κάνουμε τον προσωπικό μας αγώνα για την πνευματική μας αναγέννηση.

Ι.Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας - Ποιμαντορική Εγκύκλιος δια την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ο  ΧΑΡΙΤΙ  ΘΕΟΥ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ  ΚΑΙ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΤΗΣ  ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
κ.κ.ΚΟΣΜΑΣ

Προς  τον  ευσεβή  ιερόν  κλήρον  και  λαόν
της  καθ’ ημάς  Ιεράς  Μητροπόλεως.

«Έγειρε ο καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών» (Εφεσ. ε’ 14).

Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί!

Το μεγάλο, το ουράνιο, το σωτήριο δώρο, μας το χαρίζει και πάλι εφέτος η αγάπη του Τριαδικού Θεού. Ανατέλλει σε λίγο η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, το μεγαλύτερο σε χρονική διάρκεια τμήμα του Τριωδίου.

Συζητώντας μέ ἕνα μάρτυρα τοῦ Ἰεχωβᾶ: Προσοχὴ εἰς τάς μεθοδεύσεις.

Συζητώντας μέ ἕνα μάρτυρα τοῦ Ἰεχωβᾶ: Προσοχὴ εἰς τάς μεθοδεύσεις.
Tοῦ πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὄχι μόνο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀλλὰ καὶ τὸ σύνολο τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου δὲν ἔχει ἀπολύτως τίποτα κοινὸ στὴν πίστη μὲ τοὺς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ. 

Εἶναι ἐπίσης γνωστοὶ οἱ ἀπαξιωτικοὶ χαρακτηρισμοὶ μὲ τοὺς ὁποίους ἀναφέρεται ἡ ἑταιρεία «Σκοπιά» στὰ ἔντυπά της γιὰ τὸ σύνολο τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου.

Δὲν εἶναι ὅμως εὐρύτατα γνωστὲς οἱ πρακτικὲς καὶ οἱ μεθοδεύσεις, ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, κατὰ τὶς συζητήσεις τους, στὰ πλαίσια τῆς προσηλυτιστικῆς τους δραστηριότητας. Οἱ μέθοδοι, ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ὀπαδοὶ τῆς ἐν λόγῳ αἱρέσεως, ἔχουν πάντα συγκεκριμένη στόχευση καὶ προϋποθέτουν καὶ ἀντίστοιχη ἐκπαίδευση.
Ἄς δοῦμε κάποιες ἀπὸ αὐτὲς τὶς πρακτικές.

Ι) Ἀναζήτηση σημείου ἐπαφῆς

Πρόκειται γιὰ τὴν ἀφορμὴ ἐκκίνησης τῆς συζήτησης. Θέματα θρησκευτικὰ (π.χ. ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἱερὲς εἰκόνες κ.ἅ.) καὶ κοινωνικά, ποὺ «ἐντυπωσιάζουν», μὲ μιὰ δομημένη διατύπωση, ποὺ στὴν συνέχεια, ἀναλόγως τῶν ἀπαντήσεων, ἀγνοώντας τὴ στόχευση, ὁ ἄνθρωπος θὰ ὁδηγηθεῖ σὲ μία λογικοφανὴ χειραγώγηση. 

(Πρβλ. G. Pape, Ich War Zeuge Jehovas, 1993, σσ. 164-167).

ΙΙ) Παράθεση χωρίων τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Ἡ στόχευση ἐδῶ εἶναι ὁ ἐντυπωσιασμός. Δημιουργεῖται στὸν ἄνθρωπο ἡ ἐντύπωση, ἐφόσον συζητήσει, πόσο δῆθεν καλὰ γνωρίζουν τὴν Ἁγία Γραφή. Ἐντύπωση μάλιστα, ποὺ ἐνισχύεται ἀπὸ τὴ δική του, ἐνδεχομένως ἄγνοια, ἢ τὴν ἀνεπαρκῆ γνώση ἢ τὴ μὴ συστηματικὴ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Προφανῶς δὲν γνωρίζει ὅτι αὐτὴ ἡ σωρηδὸν παράθεση βιβλικῶν χωρίων, ἀπὸ τὸν Μάρτυρα τοῦ Ἰεχωβᾶ, εἶναι προετοιμασμένα γιὰ τὴν περίπτωση αὐτή. Ἂν παρασυρθεῖ, ἐντυπωσιαστεῖ, τὸν ἐμπιστευθεῖ καὶ τὸν ἀκολουθήσει στὶς «Γραφικὲς Μελέτες» ἀναζήτησης τῆς ἀλήθειας» τότε ἔχει ἀρχίσει, ἄθελά του, ἡ χειραγώγησή του στὴν πλάνη.

ΙΙΙ) Ἡ διαστρέβλωση τῶν ἁγιογραφικῶν χωρίων

Πρόκειται γιὰ μία διαχρονικὴ πρακτικὴ τῶν αἱρετικῶν. Τὰ ἁγιογραφικὰ χωρία ἀπομονώνονται ἀπὸ τὸ ἱστορικὸ τοὺς πλαίσιο, ἀποκόπτονται ἀπὸ τὴν νοηματική τους συνάφεια, ἑρμηνεύονται αὐθαίρετα καὶ προσάγονται ὡς ἁγιογραφικὲς δῆθεν μαρτυρίες αἱρετικῶν δοξασιῶν.

Ἕνα ἀντιπροσωπευτικὸ παράδειγμα, μεταξὺ τῶν πολλῶν, ἀποτελεῖ ἡ θέση τῆς αἵρεσης γιὰ τὴν μετάγγιση αἵματος. Τὰ βιβλικὰ χωρία, ποὺ ἀπαγορεύουν τὴ βρώση αἵματος ἢ τὴν ἀφαίρεση τῆς ζωῆς μὲ βίαιο τρόπο οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβὰ τὰ προσάγουν ὡς δῆθεν ἁγιογραφικὲς μαρτυρίες, ποὺ ἀπαγορεύουν τὴν μετάγγιση αἵματος.

IV) Στὴν ἴδια συνάφεια σχετικὰ μὲ τὴ χρήση τῆς Ἁγίας Γραφῆς, συζητώντας κάποιος μὲ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβά, θὰ διαπιστώσει, κατὰ περίπτωση, τὰ ἑξῆς:

α) παραποίηση χωρίων,

β) ἐπιλεκτικὴ χρήση καὶ ἀποσιώπηση ἄλλων,

γ) σύγχυση γραμματικῆς καὶ ἀλληγορικῆς ἑρμηνείας,

δ) συνδυασμὸ ἄσχετων χωρίων,

ε) χρήση προβληματικῶν μεταφράσεων τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ποὺ ἐξυπηρετοῦν τὴν ἰδεολογικὴ χειραγώγηση στὶς κακοδοξίες τῆς αἵρεσης,

στ) μὴ διάκριση ὡς πρὸς τὴν ἀπόλυτη καὶ σχετικὴ ἔννοια μιᾶς λέξης καὶ

ζ) ἑρμηνευτικὴ κακοποίηση πολυσήμαντων λέξεων καὶ ὅρων ὅπως λ.χ. τῆς λέξης «ψυχή». (Πρβλ. F. W. Haack, Jehovas Zeugen, 19753, σσ. 34-36).

V) Ἐπιλεκτικὴ «ἀμνησία»

Αὐτὴ ἡ παράμετρος ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν ἱστορία καὶ τὸ παρελθὸν τῆς αἵρεσης. Οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβά, συνήθως, δὲν ξέρουν ἢ παθαίνουν «ἀμνησία», ὅταν πρέπει νὰ ἀπαντήσουν γιὰ τὶς κατὰ καιροὺς ἀλλαγὲς στὶς διδασκαλίες τους, γιὰ τὸ πλῆθος τῶν ψευδοπροφητειῶν τους, ποὺ διαψεύστηκαν οἰκτρὰ ἢ γιὰ ὁρισμένα γεγονότα ἀπὸ τὴν ἱστορία τῆς μετοχικῆς ἑταιρείας «Σκοπιά».

Ὡς ἐπίλογο θὰ παραθέσουμε τὴν συγκλονιστικὴ μαρτυρία, ἑνὸς πρώην «πρεσβυτέρου», ἐπὶ 53 χρόνια ὀπαδοῦ τῆς αἵρεσης τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ στὴ Θεσσαλονίκη. 

Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀναφέρει καὶ τὰ ἑξῆς ἀποκαλυπτικά: «Μετὰ ἀπὸ σκληρὸ ἀγῶνα 53 ἐτῶν, κατέληξα σὲ μία τραγικὴ διαπίστωση: Κοντὰ στοὺς μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβὰ ὄχι μόνο δὲν εἶχα βρεῖ τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ καὶ ἔβλεπα καθημερινὰ νὰ διαστρεβλώνεται συστηματικὰ καὶ νὰ κακοποιῆται μπροστὰ στὰ μάτια μου καὶ μὲ τοὺς πιὸ χονδροειδεῖς τρόπους, κάθε ἔννοιά της. (…) 

Ἕνα πολὺ βρώμικο καὶ ἀπατηλὸ παιχνίδι παίζει ἡ Σκοπιὰ εἰς βάρος τῆς νοημοσύνης, τῆς ἀξιοπρέπειας καὶ τῆς πίστεως τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, οἱ ὁποῖοι -ἐκτὸς τῶν ἄλλων- εἶνε καὶ μία πλουτοφόρα πηγή, ἕνας σωστὸς Πακτωλὸς γι’ αὐτήν». (Βλ. Ἔμ. Ι. Ἀντωνιάδη, Διαψεύδονται οἱ προφητεῖες τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ).

Η αξιόπιστη μαρτυρία μίας γυναίκας από την Σερβία που ήθελε νά γίνει Προτεστάντισσα.

http://agiosioannisdamaskinos.blogspot.com
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ
Η αξιόπιστη μαρτυρία μίας γυναίκας από την Σερβία που ήθελε να γίνει Προτεστάντισσα.

Μᾶς ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ὁ “Χρυσόστομος της Σερβίας” (+1956):

«Τήν ἱστορία, πού θά διαβάσετε μᾶς τήν διηγήθηκε μία γυναῖκα ἀπ᾽ τό χωριό Ζάμπαλ, στήν Μπάτσκα τῆς Σερβίας. Αὐτή ἡ γυναῖκα προσευχόταν καί πήγαινε τακτικά στή Θ. Λειτουργία, κρατώντας σταθερά τήν Ὀρθόδοξη Πίστη.

Μία μέρα ἦρθε σέ αὐτή κάποιος αἰρετικός, πού πουλοῦσε αἱρετικά βιβλία. Ξεκίνησε νά τῆς μιλάη καί νά τῆς λέη ὅτι ἡ αἵρεσί του εἶναι ἡ πιό σωστή στόν κόσμο. Τήν κάλεσε νά ἔρθη σέ αὐτούς, στή συνάντησί τους, γιά νά ἀκούση καί νά μάθη περισσότερα. Ἡ γυναῖκα, ἔχοντας ἀπορίες γιά τήν πίστι της, ἀποφάσισε νά πάη στή συνάντησι τῶν αἱρετικῶν, τό ἑπόμενο Σαββάτο.

Ὅταν ἔφτασε Παρασκευή, πρίν νά πάη γιά ὕπνο στάθηκε μπροστά στήν εἰκόνα τοῦ Σωτήρα καί προσευχήθηκε μέ τόν ἑξῆς τρόπο: “Κύριε, Σέ ἐσένα παραδίνω τόν ἑαυτό μου, Ἐσύ ὁδήγησέ με στό δρόμο τῆς σωτηρίας”.

Τήν ἴδια νύκτα στόν ὕπνο της εἶδε ἕνα παράξενο ὄνειρο: Εἶδε Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ νά πεθαίνουν γιά τήν πίστι τους. Κάποιους νά τούς σκοτώνουν μέ σπαθί, ἄλλους νά τούς καῖνε στή φλόγα, καί ἄλλους νά τούς ξεσχίζουν σέ κομμάτια τά ἄγρια ζῶα. Εἶδε καί κάποιους ἄλλους νά τούς σταυρώνουν… Στά ξαφνικά ἡ γυναῖκα εἶδε ἕνα κεφάλι κομμένο νά κυλάη πρός τό μέρος της. Τῆς ἦρθε τότε ἡ σκέψι ὅτι αὐτό τό κεφάλι ἦταν τό κεφάλι τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί ἄρχισε νά συνομιλῆ μέ αὐτό.

Τό κεφάλι τῆς εἶπε: “Βλέπεις τί ἔζησαν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι γιά τήν ἀληθινή Πίστι; Ἐσύ τώρα ἐγκαταλείπεις τήν Πίστι σου καί ψάχνεις ἄλλη;”.

Ἡ γυναῖκα ξύπνησε πολύ φοβισμένη. Ἀπό τότε δυνάμωσε πολύ περισσότερο ἡ πίστι της στήν Ὀρθοδοξία καί πῆγε ποτέ στήν συνάντησι τῶν αἱρετικῶν».


Πηγή:
http://www.truthtarget.gr
TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Michael Witcoff, ΗΠΑ: 3 λόγοι που με έκαναν να ενταχθώ στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

πηγή:
https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com/2018/01/22/5423434/
Michael Witcoff, ΗΠΑ:  

3 λόγοι που με έκαναν να ενταχθώ στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Αμερικάνος Michael Witcoff είναι Χριστιανός, πτυχιούχος Ψυχολογίας, copywriter, συγγραφέας και σύμβουλος μάρκετινγκ. Πιστεύει ότι η Δύση βιώνει την θεία οργή επειδή όλοι μας στρέψαμε την πλάτη μας στο Θεό και ότι η μόνη ελπίδα για σωτηρία είναι να ενωθούμε κάτω από ένα πιστό έμβλημα, όπως οι εχθροί μας έχουν ενωθεί κάτω από τα δικά τους.

* * *

Φίλοι και αδέλφια, μετά από αρκετό καιρό από την τελευταία φορά που έγραψα, αποφάσισα να ξαναγράψω στο Return Of Kings. Το θέμα μου είναι η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, κάτι για το οποίο ούτε καν είχα ακούσει από τότε που δημοσιεύθηκε το τελευταίο μου άρθρο εδώ. Αλλά από τότε το έψαξα πολύ και πρόσφατα αποφάσισα να αφήσω πίσω μου την Γουεσλεϊανική* ζωή μου και να γίνω πλήρες μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Θα θελα να μοιραστώ μαζί σας τους τρεις βασικότερους λόγους που με έκαναν να το πράξω.

1. Είναι η εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός

Κατά τη διάρκεια της ζωής μου ως Προτεστάντης, ποτέ δεν μου φάνηκε ότι υπήρξε μια χριστιανική ομολογία που η αφετηρία της έφθανε πίσω μέχρι την εποχή των αποστόλων.

Μόλις συνειδητοποίησα ότι υπήρχε μια αδιάσπαστη αλυσίδα παράδοσης που φτάνει πίσω σχεδόν 2.000 χρόνια, άρχισα να θέτω ένα εντελώς νέο είδος ερώτησης. Τι δίδασκαν; Πώς λάτρευαν; Τι πίστευαν; Πώς αυτά μεταδόθηκαν μέσα από τους αιώνες;

Πάντα πίστευα πως, ό, τι κι αν προσπαθείς να κάνεις στη ζωή, είναι συνήθως καλύτερο να πηγαίνεις κατευθείαν στις πρώτες πηγές παρά να τηρείς νεότερες ερμηνείες. Είναι εξίσου αληθινό με τον Χριστιανισμό, όπως είναι και με το copywriting, και εξακολουθώ να θεωρώ τα παλιά Schwartz και Hopkins διαφημιστικά βιβλία να ξεπερνούν σχεδόν όλα όσα ήρθαν μετά από τότε.

Ανακάλυψα ότι οι μαθητές των αποστόλων είχαν καταγράψει αρκετά στοιχεία σχετικά με την αρχαία χριστιανική πρακτική και πίστη. Από εκείνη τη στιγμή, δεν θα μπορούσα ποτέ να κοιτάξω τον Προτεσταντισμό μέσα από το ίδιο φως.

Άλλωστε, γιατί να ακολουθώ τα δόγματα του 16ου αιώνα, όταν θα μπορούσα αντ’ αυτού να ακολουθήσω τα δόγματα του 1ου αιώνα; Απλώς δεν έχει κανένα νόημα για μένα ότι κάποιος που δεν γνώριζε προσωπικά τον Χριστό ή τους αποστόλους θα μπορούσε να έχει περισσότερη κατανόηση και γνώση από εκείνους τους ανθρώπους που γνώριζαν.

Ο Χριστός έδωσε κάποιες συγκεκριμένες κατευθύνσεις στους αποστόλους και ο απ. Παύλος δίδαξε αυτές τις παραδόσεις σε όλες τις εκκλησίες που ίδρυσε και επισκέφθηκε κατά τη διάρκεια της διακονίας του. Οι μαθητές των αποστόλων υποστήριζαν τις παραδόσεις και τις δίδασκαν στους δικούς τους μαθητές και ούτω καθεξής μέχρι και σήμερα.

Και το κυριότερο, οι ορθόδοξες λειτουργίες δίνουν την αίσθηση ότι μεταμοσχεύθηκαν απευθείας από τον αρχαίο χριστιανικό κόσμο. Αυτή η αίσθηση του σεβασμού, της αγιότητας και της τελετουργίας μπορεί να εμπνεύσει την ψυχή με τρόπο που η μουσική της κιθάρας απλά δεν μπορεί.

2.Είναι αήττητη από τον πολιτιστικό μαρξισμό

Δεν είναι ασυνήθιστο, ανάμεσα στις προτεσταντικές εκκλησίες, να ακούμε ένα κήρυγμα που ευθυγραμμίζεται πλήρως με την (liberal) ιδεολογία του «Social Justice» και τον πολιτιστικό μαρξισμό που το δημιούργησε. Αυτό παίρνει διαφορετικές μορφές και εκδηλώνεται σε διαφορετικούς βαθμούς, αλλά μπορεί να φθάσει σε επίπεδα που – στα χειρότερα – κάνουν το κήρυγμα μιας εκκλησίας εντελώς πανομοιότυπο με αυτό που θα ακούσετε σε ένα τυπικό liberal κολέγιο τεχνών.

Αυτό (το κήρυγμα) δεν δημιουργεί μόνο αντίδραση στους περισσότερους φυσιολογικούς και υγιείς άνδρες, αλλά τείνει επίσης να οδηγήσει σε χαμηλότερη συμμετοχή στην εκκλησία. Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι “όσο πιο λίμπεραλ είναι η εκκλησία, τόσο πιο άδεια από πιστούς”.

Μεταξύ της χειροτονίας αμετανόητων αμαρτωλών και της κήρυξης του «ευαγγελίου ευημερίας», δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Προτεσταντισμός χάνει το βασικό αρσενικό ακροατήριό του. Αυτό είναι κάτι παραπάνω από στατιστικό γεγονός. Είναι μια τραγωδία.

Η Αγία Γραφή αδιαμφισβήτητα μας λέει, ότι οι άνδρες πρέπει να οδηγούν τόσο την εκκλησία όσο και το σπίτι. Με την έλλειψη ανδρικής ηγεσίας που ως αποτέλεσμα θα μετασχηματίσει μια νέα γενιά νεαρών αγοριών σε ανεπτυγμένους και αποτελεσματικούς ηγέτες, ολόκληρη η κοινωνία υποφέρει.

Ωστόσο, δεν θα βρείτε τέτοιου είδους προβλήματα στην Ανατολική Ορθοδοξία. Το 100% του κλήρου είναι άνδρες και ακολουθούν μια αρχαία παράδοση ιεραρχίας και τάξης.

Αυτή η παράδοση – για χιλιάδες χρόνια – έχει φυσικά διδάξει στους νεαρούς άνδρες την υγιή δυναμική τόσο της υπακοής όσο και της διοίκησης. Ο καρπός αυτής της προσπάθειας είναι μια ατελείωτη αλυσίδα ανθρώπων που είναι έτοιμοι για το ρόλο τους ως ηγέτες στην κοινωνία.

Εξίσου σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει κανένα ίχνος του «Ευαγγελικού Σιωνισμού» με τον οποίον είχα ήδη απογοητευτεί πριν ανακαλύψω την Ορθοδοξία. Σε αντίθεση με τα περισσότερα προτεσταντικά δόγματα, η Ορθοδοξία ακολουθεί την ορθή κατανόηση της Αγίας Γραφής ότι οι πιστοί στο Χριστό είναι ο πραγματικός “λαός του Ισραήλ”.

Στον Ματθαίον 16:18, ο Ιησούς λέει στον απόστολο Πέτρο ότι «οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερνικήσουν» την Εκκλησία Του.

Μπορείτε να αποφασίσετε αν οι λεσβιακοί σιωνιστές ή alphamale πατριάρχες αντιπροσωπεύουν καλύτερα την Εκκλησία που είχε ο Ιησούς στο μυαλό Του.

3.Προσφέρει βαθύτερη θεολογία και πλουσιότερη εκκλησιαστική εμπειρία

Δεν προσπαθώ να επιτεθώ σε όλον τον Προτεσταντισμός με αυτό το άρθρο. Είμαι ακόμα φίλος με τους ανθρώπους που γνώρισα εκεί και διατηρώ βαθιά αγάπη για τους πάστορες και το πάθος που έχουν για το Θεό.

Είμαι βαθιά ευγνώμων για την εμπειρία μου στην Wesleyan*ομολογία μου και ποτέ δεν θα ήμουν αυτό που είμαι σήμερα εάν δεν μάθαινα τα βασικά στοιχεία του χριστιανισμού εκεί.

Αλλά αυτό είναι το θέμα… σταματά στα βασικά. Ο Ιησούς πέθανε για τις αμαρτίες σου, τώρα είσαι σωσμένος και εκεί τελειώνει το πράγμα.

Η Ορθοδοξία, με βάση τη μοναστική σοφία που χρονολογείται τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα, προσκαλεί τον αναζητητή σε μια βαθιά μυστική κατανόηση του Θεού, που ξεπερνά κατά πολύ την τυπική εμπειρία.

Δεν πρόκειται να καθίσω εδώ και να σας πω ότι έχω μια πραγματική κατανόηση του ορθόδοξου μυστηρίου, γιατί μόλις χτύπησα στην πόρτα. Ωστόσο, μπορώ να αισθανθώ την εξουσία που προέρχεται από την άλλη πλευρά και πολύ ανυπομονώ να την διερευνήσω περαιτέρω.

Η κάθε μέρα της μελέτης μου με τραβάει βαθύτερα και βαθύτερα, καθώς μου αποκαλύπτονται νέα επίπεδα τόσο της δόξας του Θεού όσο και της αμαρτίας μου σε σύγκριση με αυτήν την δόξα. Νιώθω ταπείνωση, νιώθω δύναμη και απολαμβάνω μια πληρέστερη εμπειρία από ό, τι ήξερα ότι υπήρχε μόλις λίγους μήνες πριν.

Οι προτεστάντες έχουν το ορεκτικό. Οι Ορθόδοξοι σερβίρουν το κυρίως γεύμα.

Αν είστε έτοιμοι να εμβαθύνετε τη σχέση σας με τον Ιησού Χριστό ή ακόμα και να ξεκινήσετε μια τέτοια σχέση… με τον τρόπο που έκαναν όλοι οι απόστολοι και οι μαθητές τους … σας συνιστώ να πάτε να δείτε κάποια στιγμή μια Ορθόδοξη λειτουργία και να την εξετάσετε μόνοι σας.

Οι ιερείς είναι απίστευτα χρήσιμοι σε εκείνους που κάνουν ερωτήσεις και αρκετοί από αυτούς ξόδεψαν χρόνο για να με καθοδηγήσουν σε διάφορες πηγές ή να απαντήσουν στις ερωτήσεις μου μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Ακόμη και αν η πλησιέστερη Ορθόδοξη Εκκλησία σας είναι 20 ή 30 λεπτά μακριά, νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να πάτε σε ένα Εσπερινό (το βράδυ του Σαββάτου) ή μια Θεία Λειτουργία (το πρωί της Κυριακής) για να δείτε αν αυτό που προσφέρει είναι αυτό που ψάχνετε.

*Ιωάννης Γουέσλευ (John Wesley 1703-1791): Αγγλικανός κληρικός και θεολόγος. Ιδρυτής του Μεθοδιστικού κινήματος. Αγάπησε την πνευματική και ασκητική ζωή, είχε βαθύ σεβασμό για τους Πατέρες της Εκκλησίας, μένοντας όμως μέχρι τέλους στους κόλπους τη Αγγλικανικής Εκκλησίας προσπαθώντας να την ανανεώσει.)

Πηγές:

http://redskywarning.blogspot.gr/2018/01/3.html

http://www.returnofkings.com/144309/3-reasons-to-join-the-eastern-orthodox-church

Η Μακεδονία υπό το φως της Αγίας Γραφής.

Υπνχος Νικόλαος Παπανικολόπουλος: 
Αγία Γραφή και Μακεδονία.

(Α') Στην ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ αναγνωρίζεται ο Μέγας Αλέξανδρος ως «Βασιλιάς των Ελλήνων» 
Α΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ   (Κεφ. Α’ στιχ. 1 – 10)
«Και εγένετο μετά το πατάξαι Αλέξανδρον τον Φίλιππον τον Μακεδόνα, oς εξήλθεν εκ της γης Χεττειείμ, και επάταξε τον Δαρείον βασιλέα Περσών και Μηδων και εβασίλευεν αντ’ αυτού πρότερος επί την Ελλάδα… Και εβασίλευεν Αλέξανδρος έτη δώδεκα και απέθανε… Και εξήλθεν εξ αυτών ρίζα αμαρτωλός Αντίοχος Επιφανής, υιός Αντιόχου βασιλέως ος ην όμηρος εν τη Ρώμη και εβασίλευεν εν έτει εκατοστώ και τριακοστώ και εβδόμω βασιλείας Ελλήνων».

«Ο Αλέξανδρος, ο υιός του Φιλίππου, ο Μακεδών, έπειτα από την νίκη του εναντίον των Περσών…και έγινε βασιλεύς αντί εκείνου στις χώρες αυτές, αφού προηγουμένως είχε γίνει βασιλεύς ολοκλήρου της Ελλάδος.

Και βασίλευσε ο Αλέξανδρος δώδεκα έτη και μετά πέθανε… Από αυτούς βγήκε μία ρίζα αμαρτωλή, ο Αντίοχος ο Επιφανής, υιός του βασιλέως Αντιόχου, ο οποίος ήταν προηγουμένως όμηρος στη Ρώμη και αυτός έγινε βασιλεύς κατά το εκατοστό τριακοστό έβδομο έτος της βασιλείας των Ελλήνων Σελευκιδών».

 (Β) Στην ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ γίνεται αναφορά περιοχών μεταξύ των οποίων και της Ελληνικής Μακεδονίας στις οποίες περιόδευσε ο Απόστολος Παύλος και έγραψε στην ελληνική και όχι στην… σκοπιανή γλώσσα !!!

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ (Κεφ. Ιστ στιχ. 9)
« Και όραμα δια της νυκτός ώφθη τω Παύλω, ανήρ τις ην Μακεδών εστώς, παρακαλών αυτόν και λέγων, διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν ».

Είναι χαρακτηριστικό το κείμενο αυτό, όπου ο μαθητής και συνοδοιπόρος του Αποστόλου Παύλου, Ευαγγελιστής Λουκάς, αναφέρει ότι στο όραμα που είδε ο Απόστολος Παύλος ένας άνδρας Μακεδόνας στεκόταν όρθιος, και τον παρακαλούσε λέγοντάς του : «Πέρασε στη Μακεδονία και βοήθησέ μας»

Είναι καταγεγραμμένα τα επόμενα Βήματα του Αποστόλου Παύλου, στο Βιβλίο των Πράξεων των Απόστολων, γύρω στο 50 μ.Χ, τα οποία ακολουθούν και σήμερα πλήθη προσκυνητών, από τα Ιεροσόλυμα στα παράλια της Μικράς Ασίας (Τρωάδα), και συνέχεια στη Σαμοθράκη (Παλαιόπολη), την Καβάλα (Νεάπολη) και τους Φιλίππους (Κρηνίδες), την Αμφίπολη, την Απολλωνία, τη Θεσσαλονίκη, τη Βέροια, την Αθήνα, τη Πρέβεζα και την Κόρινθο.

Και μόνο το γεγονός ότι, στην Παλαιά Διαθήκη (Α΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ) αναγνωρίζεται ο Μέγας Αλέξανδρος ως «Βασιλιάς των Ελλήνων» και στην Καινή Διαθήκη (ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ) γίνεται αναφορά για την περιοδεία του Αποστόλου Παύλου στην Ελληνική Μακεδονία, αρκούν για την απόδειξη της ελληνικότητας της Μακεδονίας και του Μέγα Αλέξανδρου.

Η Αγία Γραφή (τα σαράντα εννέα (49) βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης και τα είκοσι επτά (27) της Καινής Διαθήκης), είναι θεόπνευστος, άρα και αλάθητος. Περιέχει την υπό του Θεού αποκαλυφθείσα στους ανθρώπους αλήθεια. Στη σύνταξη και διατύπωση των νοημάτων και των λόγων της Αγίας Γραφής συνεργάστηκε ο Θείος παράγοντας, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα, εξασφαλίζοντας το αλάθητo της και ο ανθρώπινος παράγοντας, για τη διατύπωση των θείων αληθειών, μέσα από το ιδιαίτερο γλωσσικό ιδίωμα, το ύφος και τη λογοτεχνική ικανότητα των συγγραφέων . 

Ο Ιερός Χρυσόστομος, ο μεγάλος μεταλλωρύχος της Αγίας Γραφής, έχει πει μεταξύ άλλων: «Και σε μία συλλαβή και σ’ ένα μικρό γράμμα της Γραφής, αν σκαλίσεις θα βρεις κρυμμένους στο βάθος θησαυρούς». 

Πιστεύουμε ή δεν πιστεύουμε στην Αγία Γραφή;

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)

Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΑΛΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ


Εορτάζει στις 16 Ιανουαρίου 
εκάστου έτους.
«Κατ’ αυτήν την ημέρα εορτάζουμε την προσκύνηση της τιμίας αλυσίδας του αγίου Πέτρου, την οποία του έβαλε, όταν τον φυλάκισε, ο τετράρχης Ηρώδης, καθώς ιστορεί ο απόστολος Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων. Αυτήν την αλυσίδα που λύθηκε από εμφάνιση Αγγέλου, κάποιοι από τους πιστούς την βρήκαν και την διαφύλαξαν κατά διαδοχή.

Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν Σαλός της Γεωργίας (+1995) οδηγεί δύο γυναίκες “Μάρτυρες του Ιεχωβά” στην Ορθοδοξία και γίνονται Μοναχές.

Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν Σαλός της Γεωργίας (+1995)

οδηγεί δύο γυναίκες “Μάρτυρες του Ιεχωβά” στην Ορθοδοξία και γίνονται Μοναχές.

Μια φορά πήγαν στον Γέροντα δύο γυναίκες Μάρτυρες του Ιεχωβά. Τις έστειλαν για να δουν αν ο π. Γαβριήλ θα τις έφερνε στην οδό της αληθείας. Όταν μπήκαν στο κελί, ο π. Γαβριήλ, με ένα μυστηριώδες ύφος στη φωνή του, φώναξε:

Μεγάλος Αγιασμός - Άγια Θεοφάνεια. Όλες οι απαντήσεις από τον Δημήτριο Παναγόπουλο. [video]

Μεγάλος Αγιασμός - Άγια Θεοφάνεια.
Όλες οι απαντήσεις από τον Δημήτριο Παναγόπουλο.
[video]

Αναίρεση μέσα από την Αγία Γραφή, των κυριότερων αιρετικών κακοδοξιών των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ.Κοσμάς: Έχουμε πόλεμο κατά της Ορθοδόξου αληθείας, της Θεότητος του Χριστού, αλλά και της μαρτυρικής πατρίδος μας, της Ελλάδος.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 2018

Προς τους Παν/τους Ιεροκήρυκας, Ευλαβεστάτους Ιερείς, Οσιωτάτους Μοναχούς και Μοναχάς και το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως.

Ο Μέγας Βασίλειος - (Ο Βίος, Παιδεία, Χειροτονία - Ποιμαντική, Οι αρετές του Αγίου Βασιλείου - Ο χαρακτήρας - το κοινωνικό έργο, Το πνευματικό / συγγραφικό έργο του Μεγάλου Βασιλείου).

Ο Βίος
Ο Μέγας Βασίλειος υπήρξε μια από τις εξοχότερες  μορφές της Εκκλησίας, κορυφαίος θεολόγος του 4ου αιώνα Κεφαλαιώδης ήταν και η συμβολή του στην αξιολόγηση της θύραθεν παιδείας μέσα στη χριστιανική Εκκλησία. Μελετητής ο ίδιος και γνώστης της ελληνικής φιλοσοφίας, τη χρησιμοποιεί ως όργανο επεξεργασίας και διατύπωσης των θεολογικών του αντιλήψεων. Μέσα σε μία χρονική περίοδο έντονων