Αν κάνουμε έρωτα 5 λεπτά πριν τον γάμο είναι αμαρτία, ενώ αν κάνουμε έρωτα 5 λεπτά αργότερα είμαστε εντάξει;

Ακριβώς αυτή είναι η φύσις και η δύναμις και η αξία των Μυστηρίων. Να μεταβάλλουν πράγματα, να αλλοιώνουν καταστάσεις, να μεταμορφώνουν γεγονότα, να καθιστούν το αμαρτωλόν άγιον, το απηγορευμένον ευλογημένον, να υψώνουν το γεώδες εις τον ουρανόν.


Ναι, «πέντε λεπτά» προ του γάμου είναι αμαρτία η σαρκική συνάφεια του ζεύγους· «πέντε λεπτά αργότερα» δεν είναι αμαρτία. 

«Πέντε λεπτά» προ της ευλογίας του Ιερέως έχομεν επί της αγίας Τραπέζης «ψωμάκι» και «κρασάκι» «πέντε λεπτά (γράφε, εν δευτερόλεπτον,) αργότερα» έχομεν αυτό τούτο το τεθεωμένον Σώμα και Αίμα του Κυρίου μας!

«Πέντε λεπτά» προ της βαπτίσεως του κατηχουμένου είνε βαρύτατη αμαρτία ή μετάδοσις εις αυτόν της θείας Ευχαριστίας· «πέντε λεπτά αργότερα» η μετάδοσις είναι πράξις επιβεβλημένη και αγία.

«Πέντε λεπτά» προ της χειροτονίας του εις Επίσκοπον ο «εψηφισμένος» είνε Πρεσβύτερος και δεν δύναται να τελέση χειροτονίαν Κληρικού· «πέντε λεπτά αργότερα», συνεχιζόμενης της δια την ιδικήν του χειροτονίαν τελούμενης θείας Λειτουργίας, χειροτονεί Πρεσβύτερον και Διάκονον.

Αλλά διατί να μείνωμεν εις τα θειότατα και υπερφυσικά, τουτέστιν εις τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας; Μήπως και εις τα «καθ’ ημάς», δηλ. τα ανθρώπινα, παρόμοια δεν ισχύουν; «Πέντε λεπτά» προ της υπογραφής του Συμβολαίου υπό του συμβολαιογράφου και των συμβαλλομένων και της σφραγίσεώς του, είνε τούτο απλούς χάρτης· «πέντε λεπτά αργότερα» είνε δημόσιον έγγραφον δημιουργούν αναμφισβήτητους νομικάς συνεπείας (δικαιώματα και υποχρεώσεις) απροσμετρήτου ενίοτε εκτάσεως.

«Πέντε λεπτά» προ της υπογραφής της η διαθήκη ουδέν διαφέρει χάρτου περιτυλίγματος· «πέντε λεπτά αργότερα» έχει την δύναμιν να καθορίση την τύχην περιουσίας εκατοντάδων εκατομμυρίων.

«Πέντε λεπτά» προ της ορκωμοσίας του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είνε απλούς πολίτης, εστερημένος οιασδήποτε ειδικής εξουσίας, «πέντε λεπτά αργότερα» δύναται να απολύση την Κυβέρνησιν και να διαλύση την Βουλήν…

Αρχιμ. π. Επιφανίος Θεοδωρόπουλος


Πηγή: Ορθόδοξες Απαντήσεις

Πάσχα στο Αγρίνιο - (Δείτε το video)

Πάσχα στο Αγρίνιο 
(Δείτε το video)

Σε ποιον να πω τον πόνο μου ;

«Δεν πρέπει, χωρίς ανάγκη να ανοίγεις στον άλλον την καρδιά σου. Μέσα σε χιλιάδες ίσως βρεις μόνο ένα, που θα μπορέσει να κρατήσει το μυστικό σου.

Όταν εμείς οι ίδιοι δεν το κρατάμε μέσα μας, πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα το κρατήσουν οι άλλοι;».


Στις διδαχές του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ αναφέρεται και η πιο πάνω, που φανερώνει αφενός μεν την ανάγκη που αισθάνεται ο κάθε άνθρωπος να πει τον πόνο και τη χαρά της καρδιάς του, αφετέρου δε τη δυσκολία να βρει άνθρωπο κατάλληλο να το κάνει.

Το να ανοίγεις την καρδιά σου είναι πήδημα στο κενό. Δεν ξέρεις αν θα πέσεις σε αγκαλιά ή σε σκληρή πέτρα. Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος πώς θα δεχτεί το μυστικό σου ο άλλος. Το κάνεις με μια κρυφή ελπίδα ότι θα σε κατανοήσει, ότι θα το κρατήσει μεταξύ σας, ότι θα συμπορευτεί.

Βέβαια, η απομόνωση είναι θάνατος. Μόνος σηκώνεις το σταυρό, τη δυσκολία σου, και γίνεται πιο βαρύς. Δεν λέχθηκε τυχαία στην Παλαιά Διαθήκη το «αδελφός υπό αδελφού βοηθούμενος ως πόλις οχυρά και υψηλή, ισχύει δε ώσπερ τεθεμελιωμένον βασίλειον» (Παρ. 18,19) – δηλαδή «Αδελφός, όταν με αγάπη βοηθείται από τον αδελφό, είναι σαν την οχυρωμένη και απόρθητη πόλη, κτισμένη πάνω σε ψηλό μέρος. Είναι δε ισχυρή σαν το ασάλευτο ανάκτορο, που έχει θεμελιωθεί σε στερεό έδαφος».

Η Εκκλησία είναι στον κόσμο για να μας δείχνει τον ουρανό, δείχνοντάς μας πώς να ζήσουμε το παρόν. Το τώρα, η ζωή αυτή, δεν αντιμάχεται με το αιώνιο μέλλον, την αιώνια ζωή. Απεναντίας, την καθορίζει. Γι’ αυτό και η Αγία Γραφή, όπως και οι άγιοι Πατέρες, δεν έχουν αντιφάσεις ούτε αποσπασματικές αντιλήψεις περί ζωής· γιατί ο Παράδεισος ή η Κόλαση, ως καταστάσεις, βιώνονται από τώρα και προεκτείνονται στην αιωνιότητα.

Έτσι, αν η απουσία ανθρώπου που θα συμπορευτεί και θα γίνεται κοινωνός της ζωής μας είναι κόλαση ως απομόνωση, το αντίθετο γίνεται εμπειρία Παραδείσου. Όλοι θα θέλαμε να ζήσουμε τέτοια εμπειρία, αφού όλοι αισθανόμαστε πληρότητα και χαρά, όταν έχουμε άνθρωπο που ακούει με την καρδιά του, ανοίγει την αγκαλιά του, κοινωνεί τη ζωή μας.

Ωστόσο, ο Χριστός είπε στην επί του Όρους ομιλία Του ότι «όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άλλοι άνθρωποι, αυτά να τους κάνετε κι εσείς» (Ματθ.7,12).

Ο εγωκεντρικός άνθρωπος ζητά να παίρνει κι αν θέλει δίνει. Ο άνθρωπος της καρδιακής αγάπης θέλει να δίνει χωρίς να περιμένει να πάρει.

Στον κόσμο που ο ατομισμός κυριαρχεί, από την παιδική μέχρι τη γεροντική ηλικία, προσωπικά και συλλογικά, με αποτέλεσμα τη θλίψη και τη μιζέρια, η Εκκλησία μάς προτείνει την αγάπη, την κοινωνικότητα, τη συμπόρευση. Για να κυριαρχήσει η χαρά, η λεβεντιά και η ελευθερία στις καρδιές μας, όχι, βέβαια, χωρίς κόστος, μήτε ανώδυνα.


Ευλογημένοι όσοι διαλέγουν τα δύσκολα, το δρόμο των λίγων. Όσοι μπορούν να γίνονται για κάποιους ανθρώπους οι μοναδικοί στους οποίους ανοίγουν την καρδιά τους. Όσοι, όπως ο Χριστός, είναι στον κόσμο για να τον διακονούν και να ξαποστάνει. Γιατί αυτοί θα βιώσουν τη χαρά του ουρανού από τώρα.


π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Γερβάσιος Ραπτόπουλος: Ο Αρχιμανδρίτης «Άγιος» των φυλακισμένων που εξαγοράζει ποινές και προτάθηκε για Νόμπελ - VIDEO και ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Γερβάσιος Ραπτόπουλος: Ο Αρχιμανδρίτης «Άγιος» των φυλακισμένων που εξαγοράζει ποινές και προτάθηκε για Νόμπελ
VIDEO και ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Δείτε video




Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος Ιεροκήρυκας εδώ και 36 χρόνια. Έχει επισκεφθεί φυλακές σε 90 χώρες. Έχει αποφυλακίσει 15.500 άπορους κρατουμένους, δίνοντας 4,4 εκατομμύρια ευρώ. Χρήματα που προήλθαν από προσφορές ανθρώπων που γνωρίζουν το έργο του…

Παπαβλάχου Μαρία

«Κύριε, μάθε μας να αγαπήσουμε αυτούς που δεν αγαπήθηκαν.
Κάνε μας να υποφέρουμε με τον πόνο των άλλων.
Μην επιτρέψεις πια να ευτυχούμε μόνοι μας…
Δώσε μας την αγωνία της παγκόσμιας δυστυχίας και φύλαξέ μας από τη λησμονιά των άλλων».

DOGMA.GR | Μαρία Παπαβλάχου | Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος 

Ραπτόπουλος Ιεροκήρυκας εδώ και 36 χρόνια. Έχει επισκεφθεί φυλακές σε 90 χώρες. Έχει αποφυλακίσει 15.500 άπορους κρατουμένους, δίνοντας 4,4 εκατομμύρια ευρώ. Χρήματα που προήλθαν από προσφορές ανθρώπων που γνωρίζουν το έργο του…

Τον Οκτώβριο του 2012 προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης από τη Νορβηγική Ακαδημία. Δίκαια τον αποκαλούν «Άγγελο των φυλακισμένων».

Όταν ακούς τον πατέρα Γερβάσιο, δεν καταλαβαίνεις την ηλικία του. Είναι 83 ετών. Γεννήθηκε στον Αιμιλιανό Γρεβενών το 1931. Και όμως, όταν μιλάει για τους φυλακισμένους, για τους ανθρώπους που βοηθά να αποκτήσουν και πάλι την ελευθερία τους και να ακολουθήσουν το δρόμο του Θεού, νομίζεις ότι ξανανοιώνει.

Η χάρη του Θεού είναι αυτή που του δίνει τη δύναμη να ταξιδεύει από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη, εξηγεί, μιλώντας στο dogma.gr : «Έχω τέτοια όρεξη, τέτοια αγάπη, τέτοιο μεράκι, που αν μου πείτε τώρα να φύγω για την Ιρλανδία, να φύγω για την Αλάσκα, έφυγα αμέσως. Εάν μου πείτε για φυλακή έγινα πουλί και πέταξα».

Το έργο του ξεκίνησε στις 5 Μαρτίου του 1978, όταν υπηρετούσε στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Την Κυριακή των Αποκρεών. Είναι η Κυριακή που διαβάζεται στη Θεία Λειτουργία η Ευαγγελική περικοπή της κρίσεως : «εν φυλακή ήμην, και ήλθετε προς με». Αυτή η φράση τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με τους ανθρώπους, που για μικροαπάτες, κυρίως, βρίσκονται στη φυλακή και δεν έχουν τη δυνατότητα να εξαγοράσουν την ποινή τους.

Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε ανεπίσημα, τότε, ως «Ημέρα του Φυλακισμένου» και αργότερα ως «Διακονία Αποφυλακίσεως Απόρων Κρατουμένων».

Το όνομά του είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο. Η ζωή του είναι ένα συνεχές ταξίδι. Από τη μία φυλακή στην άλλη. Όσο μακρυά και αν είναι, εάν κάποιος άνθρωπος χρειαστεί τη βοήθειά του, θα πάει να τον βρει. Χωρίς να κοιτάξει χρώμα, φυλή ή θρησκεία.

Μπορεί να μην ξέρει τη γλώσσα τους μας είπε, ξέρει όμως να ακούει τη φωνή τους. Όπου και αν βρέθηκε, τον δέχθηκαν με σεβασμό και αγάπη. Κάποιοι τον κοιτούσαν με περιέργεια. Δεν είχαν ξαναδεί από κοντά χριστιανό ορθόδοξο κληρικό.

Όταν μάλιστα, σε μια φυλακή της Νέας Ζηλανδίας, τον υποδέχθηκαν ιθαγενείς Μαορί, εξεπλάγην, όταν τον χαιρέτησαν με τον παραδοσιακό τρόπο, ακουμπώντας τη μύτη τους στη δική του.

Έχει μάθει να σέβεται τους ανθρώπους, τις παραδόσεις τους, να ακούει τα προβλήματά τους, και όπως μπορεί να βοηθάει και να μεταφέρει το μήνυμα αγάπης του Ιησού.

Σε αυτούς που αναρωτιούνται, γιατί δίνει τόσα χρήματα σε αυτούς που έχουν φυλακισθεί και όχι σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη και δεν έχουν υποπέσει σε κάποιο αδίκημα, απαντά ότι το έργο του είναι ιεραποστολικό. Δουλειά του είναι να είναι κοντά στους αμαρτωλούς, για να τους φέρει στον ίσιο δρόμο.

Όπως ο γιατρός, θα ασχοληθεί με τον ασθενή που είναι πιο βαριά άρρωστος, έτσι και αυτός ασχολείται με τους αμαρτωλούς που έχουν τη διάθεση να μετανοήσουν ειλικρινά.

«Εάν πεθάνω σε κάποια φυλακή θα είναι για μένα το μεγαλύτερο κέρδος. Θέλω να πεθάνω πάνω στο καθήκον, είτε στο δρόμο για κάποιο σωφρονιστικό ίδρυμα ή κατά την επιστροφή μου προς το σπίτι. Ο Χριστός πέθανε από αγάπη για τον άνθρωπο. Αυτό είναι το τέρμα, το τέλειο και το άριστο».

Ο 83χρονος Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος – κατά κόσμον Γεώργιος Ραπτόπουλος- είναι γνωστός ως ο «Άγιος των Φυλακισμένων» και παρά την ηλικία του εξακολουθεί να μπαινοβγαίνει στα σωφρονιστικά ιδρύματα υψίστης ασφαλείας όλου του κόσμου για να σταθεί στο πλευρό των κρατουμένων. Δεν δίστασε, μάλιστα, ύστερα από μια πρόσκληση που έλαβε, να ταξιδέψει 25.000 χιλιόμετρα έως τα νησιά Φίτζι για να μεταφέρει τον λόγο του Θεού στους εκεί φυλακισμένους.

Το όνομά του είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο. Η ζωή του είναι ένα συνεχές ταξίδι. Από τη μία φυλακή στην άλλη. Όσο μακρυά και αν είναι, εάν κάποιος άνθρωπος χρειαστεί τη βοήθειά του, θα πάει να τον βρει. Χωρίς να κοιτάξει χρώμα, φυλή ή θρησκεία.

Μπορεί να μην ξέρει τη γλώσσα τους μας είπε, ξέρει όμως να ακούει τη φωνή τους. Όπου και αν βρέθηκε, τον δέχθηκαν με σεβασμό και αγάπη. Κάποιοι τον κοιτούσαν με περιέργεια. Δεν είχαν ξαναδεί από κοντά χριστιανό ορθόδοξο κληρικό.

Όταν μάλιστα, σε μια φυλακή της Νέας Ζηλανδίας, τον υποδέχθηκαν ιθαγενείς Μαορί, εξεπλάγην, όταν τον χαιρέτησαν με τον παραδοσιακό τρόπο, ακουμπώντας τη μύτη τους στη δική του.

Βοηθοί του είναι μια ομάδα μοναχών που μαζεύουν τις δωρεές και τις φιλανθρωπίες, οι οποίες όμως λιγοστεύουν. Όπως αναφέρει σε δηλώσεις του ο ίδιος, πλέον το έργο του γίνεται δυσκολότερο μιας και μειώνονται οι δωρεές προς το ίδρυμά του λόγω της κρίσης και της οικονομικής ανέχειας.

Αν μάλιστα πεθάνουν μέσα στη φυλακή, πληρώνει ακόμα και για τη μεταφορά των σορών τους στην ιδιαίτερη πατρίδα τους.

Άλλοι τον αποκαλούν «παπά των φτωχών» ή «άγγελο για τους γιους του ασώτου». Έχει καταφέρει, από το 1987 που ξεκίνησε η δράση της Διακονίας των Κρατουμένων «Ο Άγιος Ληστής του Γολγοθά» έως και σήμερα, να αποφυλακίσει περισσότερους από 16.000 άπορους φυλακισμένους, πληρώνοντας τα πρόστιμά τους και δίνοντας συνολικά 5.000.0000 ευρώ, χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τις συνεισφορές συνανθρώπων μας.

«Όταν ξεκινάω την ομιλία μου στις φυλακές πάντα λέω «αγαπητοί αδερφοί κρατούμενοι», γιατί είμαστε αδέρφια. Οι κρατούμενοι ακούνε με προσοχή τον λόγο του Θεού. Συχνά – πυκνά χειροκροτούν και πολλοί κλαίνε. Τρέχουν τα δάκρυα στα πρόσωπά τους. Τα δάκρυα και τα χειροκροτήματα είναι εκφράσεις βαθιάς απήχησης του λόγου του Θεού που σίγουρα αφήνουν κάτι μέσα τους» μας λέει.

«Πολλοί έχουν προκατάληψη για τους κρατούμενους και λένε: καλά να πάθουν. Οι άνθρωποι αυτοί στις φυλακές δικάστηκαν, εκτίουν την ποινή που τούς επέβαλε η δικαιοσύνη. Όμως, αυτή η προκατάληψη τους πληγώνει. Ακόμη και στην καρδιά του μεγαλύτερου ληστή υπάρχει η σπίθα της ανθρωπιάς» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ποιο περιστατικό, όμως, τού έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη; «Δύο μουσουλμάνοι, αφού με άκουσαν και πήραν τα δέματα με αγαθά που τους προσφέραμε, με τα λίγα ελληνικά που ξέρουν, θέλησαν να γίνουν ορθόδοξοι χριστιανοί. Κατηχήθηκαν, βαφτίστηκαν και πήραν και το όνομα το δικό μου. Και οι δύο Γερβάσιοι».

Επισκέψεις σε φυλακές σε Ελλάδα και εξωτερικό

Στα 37 αυτά χρόνια δράσης, ο γέροντας έχει επισκεφτεί ως υπεύθυνος κλιμακίου της διακονίας των κρατουμένων, συνολικά 102 φυλακές- ανδρικές, γυναικείες αλλά και ανηλίκων: οι 66 επισκέψεις έγιναν εντός Ελλάδας και οι άλλες 36 στο εξωτερικό- Αίγυπτο, Αλβανία, Βουλγαρία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ιορδανία, Ισραήλ, Ιταλία, Κύπρος, Μαδαγασκάρη, Νέα Ζηλανδία, Νησιά Φίτζι, Ουκρανία, Πολωνία, Ρουμανία και Ρωσία.

Η αρχή σε φυλακές του εξωτερικού έγινε το 1999 από την Αίγυπτο, όπου τον κάλεσαν οι τρεις καταδικασμένοι εις θάνατον, διά αγχόνης, Έλληνες ναυτικοί του μότορ σιπ «Θανάσης», που κρατούνταν στις φυλακές Ελ Κανάτερ.

Γράμματα και τηλεφωνήματα από κρατούμενους

Στα γραφεία της Διακονίας των Κρατουμένων «Ο Άγιος Ληστής του Γολγοθά», στην περιοχή Πλαγιαρίου, δέχονται καθημερινά τηλεφωνήματα και γράμματα όχι μόνο από αποφυλακισθέντες και από κρατούμενους που έχουν βοηθηθεί οικονομικά, αλλά και από τις οικογένειές τους καθώς ο γέροντας Γεβρόσιος φροντίζει μέχρι και τα παιδιά των άπορων κρατουμένων που σπουδάζουν σε πανεπιστημιακές σχολές και ΤΕΙ της Ελλάδας. «Μας πήρε τηλέφωνο ένας κρατούμενος να μας ευχαριστήσει για την επιταγή των 30 ευρώ που τού στείλαμε. Όταν του είπαμε πως δεν χρειάζεται να μας ευχαριστεί μας απάντησε: “Δεν ξέρετε τι θα πει ένας κρατούμενος να έχει 30 ευρώ στην τσέπη του. Μ” αυτά τα χρήματα πήρα μια τηλεκάρτα και τηλεφώνησα στα παιδιά μου. Παρήγγειλα έναν καφέ και τον πλήρωσα. Έτσι, ένιωσα κι εγώ ότι είμαι άνθρωπος’» μας εξιστορεί. Σ” έναν άλλο κρατούμενο, τον Δημήτρη, πριν από περίπου ενάμιση μήνα, μαζί με τα χρήματα τού εστάλησαν και ευχές για την ονομαστική του εορτή. Ο φυλακισμένος αποφάσισε να γράψει γράμμα στον Αρχιμανδρίτη: «Σας ευχαριστώ βαθύτατα για τα 30 ευρώ που μού στείλατε στην ονομαστική μου εορτή. Τριάντα ευρώ εδώ μέσα είναι κάτι που αξίζει τριπλάσια απ” ό,τι έξω στην κοινωνία. Σας ευγνωμονώ ιδιαίτερα κι αυτό είναι πολλαπλάσιο από οποιοδήποτε ποσό, ότι κάποιος θυμήθηκε τη γιορτή μου, το όνομα μου. Αυτό το τελευταίο με ζέστανε πιο πολύ από κάθε ευεργεσία».

Κάποιοι άλλοι, μ” ένα δώρο στο χέρι, μια εικόνα, ένα εργόχειρο που φιλοτέχνησαν τις μοναχικές τους ώρες στο κελί της φυλακής επισκέπτονται το γέροντα για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους στον άνθρωπο που τους στήριξε στις δύσκολες ώρες που πέρασαν.

Ο Κωνσταντίνος Πάσσαρης και η «17 Ν»

Ο πατέρας Γερβάσιος μέσα στους χιλιάδες κρατούμενους που έχει συναντήσει, έχει έρθει σε επαφή και με τους πιο αδίστακτους και επικίνδυνους κακοποιούς, χωρίς ποτέ να φοβηθεί για τη ζωή του, όπως μας λέει.

Μεταξύ αυτών είναι και ο Κωνσταντίνος Πάσσαρης, που απασχόλησε την ελληνική κοινωνία για τα αποτρόπαια εγκλήματά του και πλέον βρίσκεται σε φυλακή υψίστης ασφάλειας στην Τρανσυλβανία της Ρουμανίας.

Ο γέροντας έχει συχνή τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πάσσαρη και φροντίζει μία – δύο φορές τον χρόνο να τον επισκέπτεται στη φυλακή «Γκέρλας» για να εξομολογείται. «Διαβάζει πολύ, έχει όλα τα βιβλία της Εκκλησίας. Με το κομποσκοίνι, το βράδυ, κάνει πολλές μετάνοιες για τις ψυχές των σκοτωμένων, για τα ορφανά παιδιά και τις χήρες γυναίκες. Για όλα τα πρόσωπα που έτυχε να αδικήσει» λέει ο πατέρας Γερβάσιος και προσθέτει:

Με παίρνει τηλέφωνο, μου λέει πώς περνάει την ημέρα του, τι διάβασε… Δεν ξέρει πότε θα αποφυλακιστεί, όμως από το μυαλό του περνάει η ιδέα, εάν βγει, να επιστρέψει στην Ελλάδα. Στην Αθήνα δεν θέλει να πάει, γιατί δεν θέλει να δει την παρέα του. Σκέφτεται να πάει στο Άγιο Όρος συνοδεία με έναν γέροντα και πέντε – έξι μοναχούς για να μην ξανακάνει στη ζωή του το θέλημα το προσωπικό του».

Στον Κορυδαλλό, ο Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος έχει δει όλες τις κατηγορίες των φυλακισμένων. «Επισκέφτηκα και τη ’17Ν”, στους οποίους και μίλησα σε δύο ομάδες γιατί ήταν μαλωμένοι. Πήγα στα κελιά τους, καθίσαμε και κουβεντιάσαμε, δεν μίλησα για τα αδικήματα. Ποτέ δεν μιλάω για τα αδικήματα και τις ποινές» μας λέει.

Ο Νίκος Ρωμανός

«Εγιναν πολλά λάθη. Το θέμα είναι δικαστικό, τι δουλειά έχει η Πολιτεία; Έκρινε η ελληνική Δικαιοσύνη ότι πρέπει να εκτίσει ποινή και τώρα ζητάει άδεια για σπουδές. Όταν πήγαινε να ληστέψει την τράπεζα με το καλάσνικοφ στα χέρια δεν τα σκεφτόταν αυτά;» σχολίασε ο πατέρας Γερβάσιος.

«Έκανε απεργία πείνας. Δικαίωμά του. Θα μπορούσαν να κάνουν απεργία πείνας 11.000 κρατούμενοι, ο καθένας για τον δικό του λόγο. Τι θα γινόταν; Θα τους δώσουν άδεια να φύγουν να αδειάσουν οι φυλακές;» αναρωτιέται

Υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ

Ο γέροντας Γερβάσιος ήταν υποψήφιος τα τελευταία τρία χρόνια – 2012, 2013 και 2014- για το Νόμπελ Ειρήνης, Φιλανθρωπίας και Κοινωνικής Προσφοράς, ανάμεσα σε μεγάλες προσωπικότητες όλου του κόσμου.

Το 2008, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας τού απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος, ενώ έχει λάβει πολλές άλλες τιμητικές διακρίσεις.

Ωστόσο, ο ίδιος θεωρεί από τις μεγαλύτερες τιμές τη βοήθεια των απλών ανθρώπων. Υπάρχει γυναίκα που κάθε μήνα καταθέτει στον τραπεζικό λογαριασμό της διακονίας «ένα ευρώ για να βοηθήσει τους άπορους κρατούμενους», επισημαίνει. Μάλιστα, στα σωφρονιστικά ιδρύματα δίνονται πλυντήρια και στεγνωτήρια, αλλά και πετρέλαιο για να καλυφθούν οι ανάγκες των φυλακισμένων.

Το εκκλησάκι του ληστή

O Άγιος Ληστής του Γολγοθά απέκτησε το πρώτο του ναϋδριο σε όλο τον κόσμο, στη Θεσσαλονίκη

Στον χώρο της «Οσίας Ξένης» στην Περαία υπάρχει και ένα μικρό εκκλησάκι «Ο Άγιος Ληστής του Γολγοθά», που γιορτάζει κάθε χρόνο στις 12 Οκτωβρίου και τελείται μνημόσυνο υπέρ των ψυχών όλων όσοι έχουν εκτελεστεί στις φυλακές. «Υποτίθεται ότι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός ήταν ένας ληστής που πέθανε μαζί με τον Χριστό πάνω στο Σταυρό. Και την τελευταία στιγμή σώζεται» τονίζει ο πατέρας Γερβάσιος, ενώ συμπληρώνει πως με έξοδα της διακονίας μεταφέρονται οι σοροί των νεκρών άπορων κρατουμένων στις πατρίδες τους.

Το έργο του ξεκίνησε στις 5 Μαρτίου του 1978, όταν υπηρετούσε στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Την Κυριακή των Αποκρεών. Είναι η Κυριακή που διαβάζεται στη Θεία Λειτουργία η Ευαγγελική περικοπή της κρίσεως : «εν φυλακή ήμην, και ήλθετε προς με». Αυτή η φράση τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με τους ανθρώπους, που για μικροαπάτες, κυρίως, βρίσκονται στη φυλακή και δεν έχουν τη δυνατότητα να εξαγοράσουν την ποινή τους.

Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε ανεπίσημα, τότε, ως «Ημέρα του Φυλακισμένου» και αργότερα ως «Διακονία Αποφυλακίσεως Απόρων Κρατουμένων».

 Έχει μάθει να σέβεται τους ανθρώπους, τις παραδόσεις τους, να ακούει τα προβλήματά τους, και όπως μπορεί να βοηθάει και να μεταφέρει το μήνυμα αγάπης του Ιησού.

«Κάποτε, δώσαμε 8,5 ευρώ σε έναν άνδρα, και ήταν αυτά που του έλειπαν για να κερδίσει την ελευθερία του. Αλλά σε ακραίες περιπτώσεις, έχουμε ξεπεράσει το όριό μας. Έχουμε δώσει 10.000 ευρώ σε έναν φυλακισμένο, που ήταν άρρωστος και είχε πολλά παιδιά».

Σε αυτούς που αναρωτιούνται, γιατί δίνει τόσα χρήματα σε αυτούς που έχουν φυλακισθεί και όχι σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη και δεν έχουν υποπέσει σε κάποιο αδίκημα, απαντά ότι το έργο του είναι ιεραποστολικό. Δουλειά του είναι να είναι κοντά στους αμαρτωλούς, για να τους φέρει στον ίσιο δρόμο.

Όπως ο γιατρός, θα ασχοληθεί με τον ασθενή που είναι πιο βαριά άρρωστος, έτσι και αυτός ασχολείται με τους αμαρτωλούς που έχουν τη διάθεση να μετανοήσουν ειλικρινά.

«Σε κάθε αποφυλακιζόμενο στέλνεται ειδική προσωπική επιστολή της Διακονίας. Ήδη μέχρι σήμερα έχει δοθεί η ελευθερία σε 15.000 περίπου απόρους κρατουμένους και φυγοποίνους,οι οποίοι προέρχονται, εκτός από την Ελλάδα, από 80 άλλες χώρες του κόσμου. Το ποσό που καταβλήθηκε συνολικά από το 1978 μέχρι σήμερα είναι περίπου 4.000.000,00 ευρώ», αναφέρεται στο καταστατικό της Ιεραποστολικής Αδελφότητας.

Η Διακονία έχει τιμηθεί, στο πρόσωπο του π. Γερβασίου: 1) Δύο φορές από την Ακαδημία Αθηνών (1996 με Έπαινο. 2001 με Χαλκό μετάλλιο). 2) Δύο φορές από την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος (1992 Έπαινος 4300/1737/22-12-1992, 2001 Παράσημο του Απ. Παύλου Χρυσούς Σταυρός μετά Αστέρος). 3) Από το Υπουργείο Δικαιοσύνης (28-9-06). 4) Από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας-Ελληνική Ραδιοφωνία (Ε.Ρ.Α.) (5-12-2001 Βραβείο). 5) Από το Κέντρο Στήριξης Οικογένειας Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών (2001 Έπαινος Εθελοντικής Προσφοράς). 6) Από την Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος (2002 Ανώτατο Παράσημο Χρυσούς Σταυρός μετά τιμητικού Διπλώματος της Τοπικής Εκκλησίας). 7) Τιμητική πλακέτα από το Δήμο Μίκρας, 2002. 8) Από το Σωματείο Άγιος Γεώργιος Περιστερεώτα Νάουσας, 2001. 9) Από το Σύλλογο Ποντίων Λακκώματος Χαλκιδικής, 2002 κ.λ.π. Από το Δήμο Πολίχνης (4-6-06). Από το Δήμο Κορυδαλλού (26-6-06). Από τη Δικαστική Φυλακή Λαρίσης (30-12-06). Από την Κλειστή Φυλακή Πατρών (11-4-07). Από τις λοιπές Φυλακές. Επίσης από διάφορα Πατριαρχεία (Πολωνίας. Σερβίας. Ρωσίας.) κ.λ.π.

Τέλος, είναι συγγραφέας 55 βιβλίων και εκδότης πέντε χριστιανικών εντύπων από το 1964. Τώρα εκδίδει το πολυσέλιδο τριμηνιαίο Περιοδικό «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ», με το οποίο ενημερώνονται οι συνδρομητές της Διακονίας σχετικά με την όλη δραστηριότητα και τον αριθμό αποφυλακιζομένων απόρων κρατουμένων.




















Επιμέλεια άρθρου Χώρα Του Αχωρήτου

Πηγές:

http://news247.gr/eidiseis/koinonia/gervasios-raptopoylos-o-arximandriths-agios-twn-fylakismenwn-poy-eksagorazei-poines.2963597.html

http://www.dogma.gr/diafora/aftos-einai-o-agios-ton-fylakismenon/3879/

http://www.thetoc.gr/koinwnia/article/pater-gerbasios-o-agios-twn-fulakwn

http://katochinews.blogspot.gr/2014/01/blog-post_19.html

http://choratouaxoritou.gr/?p=47101

http://diakonia-filakon.gr/frontend/index.php

Μόνο αυτό έχει αξία στη ζωή, όλα τα άλλα είναι μάταια.


Είπε Γέρων :  

Άλλοι μετράνε χρήματα στα πορτοφόλια και στους λογαριασμούς τους.

Άλλοι μετράνε ρούχα, παπούτσια και κοσμήματα στις ντουλάπες και στα συρτάρια τους.

Άλλοι μετράνε πτυχία.

Άλλοι μετράνε τρόπους και χρόνο διασκέδασης.

Άλλοι μετράνε ακίνητα, κότερα, αμάξια....

Μετράνε, μετράνε, μετράνε, κάθε λογής κοσμικές "επιτυχίες" και "συμφέροντα", με ημερομηνία λήξης στην καλύτερη περίπτωση και επιζήμιες και ψυχολέθριες στην χειρότερη!

Κι όλα αυτά γιατί;

Στην αιωνιότητα, τίποτε από αυτά δεν θα υπάρχει!

Άδικα τόσο μέτρημα! Ματαιότης, ματαιοτήτων...

-Μέτρησε τον Θεό, γιατί μονάχα Αυτός είναι αιώνιος! 

Γέροντας Ευθύμιος: Ο διάδοχος του γέροντα Παϊσίου

πηγή : «ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ»

Του Γιώργου Θεοχάρη

Mια μορφή της Ορθοδοξίας που εκπέμπει αγιότητα. Ένας σύγχρονος ασκητής, που ζει ταπεινά και λιτά μέσα στο δάσος της Καψάλας στο Άγιον Όρος. Εκεί όπου βλέπει μόνο ο Θεός! Συναντάμε τον θεόπνευστο γέροντα Ευθύμιο, τον διάδοχο του πατέρα Παϊσίου, όπως συνηθίζεται να τον αποκαλούν εκατοντάδες προσκυνητές που τον επισκέπτονται καθημερινά. Βεβαίως, εκείνος σε καμία περίπτωση δεν δέχεται αυτόν τον ρόλο. «Είμαι αμαρτωλός και ανάξιος», λέει συνεχώς στον κόσμο που καταφθάνει μέσα από ένα αυτοσχέδιο μονοπάτι στο απόκρημνο κελί του. Εκεί όπου ζει με τρεις ακόμα νεότερους μοναχούς που τον διακονούν.

Γαλήνια μορφή, πράος και χαρισματoύχος. Η απόλυτη ηρεμία των κινήσεων και της φωνής του με άφησε συγκλονισμένο. Αυτός είναι ο γέροντας Ευθύμιος ο Αγιορείτης. Ζει σε ένα λιτό κελί κάτω από τις Καρυές, την Καψάλα, με πέντε ακόμα μοναχούς. Η φήμη του, αν και μόλις πενήντα χρόνων, έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Καθημερινά, δέχεται δεκάδες προσκυνητές από κάθε γωνιά του πλανήτη, για να πάρουν την ευχή του και να βρουν λύση στα προβλήματά τους. Να ακούσουν τον λόγο του, να ξαποστάσουν από το λιοπύρι της ζωής και τις τόσες τρικυμίες της. Αναζητώντας ένα ήσυχο λιμάνι…

Κάποιοι από αυτούς ήμασταν κι εμείς, που πριν από είκοσι περίπου μέρες είδαμε τον ξακουστό γέροντα στο ταπεινό κελί του. Στην παρέα ήταν και δύο πρώην βουλευτές, που είχαν, σημειωτέον, ψηφίσει τα Μνημόνια… «Νίκο, σου είπα να μην το κάνεις αυτό», είπε στον έναν από αυτούς, που είχε ξαναπάει και είχε ξαναδεί τον γέροντα.

«Να ξέρετε κάτι, παιδιά μου: η οικονομική αυτή κρίση θα κάνει καλό στην Ελλάδα. Θα το δείτε σε λίγο καιρό, μία μπόρα είναι και θα περάσει. Είναι μία ευκαιρία να ενισχύσουμε την πίστη στον τριαδικό Θεό μας», εξήγησε ο ταπεινός γέροντας.

«Γέροντα, εδώ που φθάσαμε, η Ελλάδα είναι εύκολο να σωθεί;», τον ρώτησα. «Η Ελλάδα και θα σωθεί και σύντομα θα σταθεί στα πόδια της», μου είπε και συμπλήρωσε: «Να προσέχετε εσείς οι δημοσιογράφοι τι γράφετε».

Χωρίς να γνωρίζει την ιδιότητά μου, ούτε καν το όνομά μου, αναφέρθηκε στο γράψιμο… Τον ρώτησα: «Έγραψα κάτι που δεν έπρεπε;» και χαμογελαστά απάντησε: «Είπα γενικότερα να προσέχεις, διότι οι παγίδες στη δημοσιογραφία είναι πολλές…». Η συζήτηση συνεχίστηκε με πνευματικά θέματα, αλλά και με ό,τι αφορά την Ελλάδα. Έδειχνε να πονάει ιδιαίτερα αυτόν τον τόπο, όπως άλλωστε και ο πνευματικός του καθοδηγητής, πατέρας Παΐσιος. Του ζήτησα να μου δώσει ευλογία για να τον φωτογραφήσω, αλλά αρνήθηκε, λέγοντας: «Όχι, παιδί μου…».

«Να ζείτε απλά, χωρίς ανέσεις και επιθυμίες για πολλά στη ζωή σας, να εκκλησιάζεστε τακτικά και να εξομολογείστε, να προσεύχεστε με πίστη και ταπείνωση, με αγάπη για τους συνανθρώπους μας και τον Χριστό μας και τότε ο Παντοδύναμος θα σας χτυπήσει την πόρτα», κατέληξε ο θεόπνευστος γέροντας.


Ο Γέρων Ευθύμιος της Καψάλας γράφει για την αγία μορφή του γέροντα Ευσεβίου Γιαννακάκη

 Ο ιερεύς π. Παναγιώτης Τ., ο οποίος διετέλεσε και καθηγητής στην Αθωνιάδα Σχολή, σε ομιλία του στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, είχε πει μεταξύ άλλων: «Γνωρίζω πολλούς Αγιορείτας, φτασμένους στην αρετή ανθρώπους, που το όνομα και μόνο του γέροντα ακούνε και κάνουν τον σταυρό τους. Μιλούν με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτόν και τον έχουν άγιο. Θα αναφέρω δύο περιστατικά, άγνωστα στους πολλούς, τα οποία γνωρίζω ο ίδιος από πρώτο χέρι: Κάποιος συμφοιτητής μου ήθελε να γίνει μοναχός. Εσκέπτετο να μεταβεί στο Άγιον Όρος… Τους χρόνους των σπουδών του, ιδίως τους δύο τελευταίους, είχε αυτόν τον προβληματισμό μέσα του. Ένα απόγευμα, το εκμυστηρεύθηκε στον π. Ευσέβιο, αν και δεν ήταν πνευματικό του τέκνο, και εκείνος παραδόξως τον απέτρεψε. Του είπε: “Δεν κάνεις, παιδί μου, για μοναχός”. Το αψήφησε, δεν το έλαβε υπόψη του. Πήγε στη μονή … (μεγάλη κοινοβιακή μονή του Αγίου Όρους), έβαλε μετάνοια στον γέροντα και παρέμεινε δόκιμος. Κάτι δεν πήγαινε καλά και αυτό ήταν η αιτία να μην προχωρήσει ο γέροντας στην κουρά του. Ένα καλοκαίρι που έτυχε να είμαι κι εγώ στη μονή, ο δόκιμος ανέφερε στον ηγούμενο αυτό που του είχε πει ο π. Ευσέβιος. Και εκείνος του είπε: “Δεν μου το έλεγες από την αρχή, παιδάκι μου, ότι ο π. Ευσέβιος σου είπε έτσι; Γιατί και εσύ να βασανίζεσαι κι εμάς να ταλαιπωρείς; Το έβλεπα κι εγώ ότι δεν κάνεις. Είχε δίκιο ο π. Ευσέβιος”. Μία φορά μόνο είχε δει τον συμφοιτητή μου ο διακριτικός γέροντας π. Ευσέβιος και με το χάρισμα της διοράσεως, που το έκρυβε μέσα του με πολλή επιμέλεια, του έδωσε τη σωστή κατεύθυνση. Ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Γ.Κ., πριν φύγει για την επαρχία, όπου θα άνοιγε μοναστήρι, πέρασε από το Ιπποκράτειο, να πάρει την ευχή του π. Ευσεβίου.

- Φεύγω, πάτερ Ευσέβιε, για την … (και ανέφερε το όνομα της πόλεως).

- Για το Άγιο Όρος.

- Για την …, επανέλαβε εκείνος, νομίζοντας ότι ο γέροντας δεν είχε ακούσει καλά.

- Για το Άγιο Όρος, είπε πάλι ο γέροντας.

Δεν στάθηκε τότε στον λόγο του π. Ευσεβίου ο π. Γ. Πήγε, βέβαια, στον τόπο που είχε προγραμματίσει. Όταν όμως η Θεία Πρόνοια τον οδήγησε τελικά στο Άγιο Όρος, για να ανακαινίσει και να επανδρώσει μεγάλη κοινοβιακή μονή, τότε αξιολόγησε τη ρήση του προορατικού γέροντα…».

Αρκετοί Αγιορείτες, οι οποίοι στα φοιτητικά τους χρόνια είχαν πνευματικό τον π. Ευσέβιο, και άλλοι που μαθήτευσαν κοντά του μιλούν σήμερα με πολλή ευγνωμοσύνη και αγάπη για εκείνον. Ένας απ’ αυτούς, ο π. Ευθύμιος, ιερομόναχος στην Καλύβη της Αναστάσεως, γράφει: «Τον π. Ευσέβιο γνώρισα το έτος 1974, όταν πρωτοπήγα στην Αθήνα για εισαγωγικές εξετάσεις. Στη συνέχεια, ως φοιτητής, εκκλησιαζόμουν στον Άγιο Λουκά του Ιπποκράτειου και εξομολογούμην σε εκείνον, όσον καιρό ήμουν στην Αθήνα. Αποτελούσα μέλος μιας μικρής συνάξεως με ιεροσπουδαστές της Ροζαρίου και θεολόγους φοιτητές. Τακτικά μας συγκέντρωνε ο γέροντας και μας βοηθούσε πνευματικά με την πείρα του και τη διάκρισή του. Ήταν η λατρευτική ζωή του παρεκκλησίου όαση πνευματική και ο σεβαστός π. Ευσέβιος φύλακας άγγελος στα δύσκολα φοιτητικά χρόνια. Αισθανόμουν έναν αυθόρμητο σεβασμό και εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του. Η μειλίχια και ήρεμη μορφή του μετέδιδε παρηγοριά και αισιοδοξία. Η απλότητά του βοηθούσε να τον πλησιάσεις και να ανοίξεις την καρδιά σου. Η ιεροπρέπειά του ενέπνεε ευλάβεια. Η πνευματική του ζωή ήταν κρυφή, δεν μιλούσε για τους αγώνες του. Άνετα εν τούτοις διεφαίνετο ή ασκητικότητά του, η αυταπάρνησή του και η αφοσίωσή του στο καθήκον του.



Τον γνωρίσαμε ως ευλαβέστατο Λειτουργό και άριστο Πνευματικό. Τον βλέπαμε, παρ’ όλη την ηλικία του, να αναλώνει τον χρόνο του, τις δυνάμεις του, τον εαυτό του ολόκληρο στη διακονία των αγαπημένων του ασθενών. Έπαιρνε τη λύπη τους και τους μετέδιδε ελπίδα. Είχε το χάρισμα της παρακλήσεως. Οι προσευχές του βοηθούσαν πολλούς με τρόπο θαυματουργικό να βρουν την υγεία της ψυχής με την εξομολόγηση και κατόπιν του σώματος. Νύκτωνε στο εξομολογητήριό του και όρθριζε στη δοξολογία του Θεού. Οργάνωνε κατηχητικά, φιλανθρωπίες, έκανε ιδρύματα και πάρα πολλές κρυφές ελεημοσύνες. Μια φορά, παραμονή εορτών, είχε ετοιμάσει φακέλους με χρήματα για πρόσωπα που είχαν ανάγκη. Κάποιος άνοιξε το ντουλαπάκι του Ιερού και πήρε τα χρήματα. Ο Γέροντας ήρεμα το αντιμετώπισε και, όταν του προτείναμε να το αναφέρει στην Αστυνομία, δεν συμφώνησε. Μόνο ηύχετο για να μετανοήσει ο κλέπτης… Πολύ ωφελήθηκα κοντά του και πολλά με δίδαξε. Αλλά κυρίως δύο χαρακτηριστικά του μ’ εντυπωσίαζαν περισσότερο. Το πρώτο ήταν η προσπάθειά του να ζει και να εργάζεται αφανώς, διότι ήταν πολύ ταπεινός… Όπως η ζωή του ήταν μυστική, έτσι και το έργο του δεν ήθελε να φαίνεται στα μάτια των ανθρώπων. Αυτό είναι τεκμήριο γνησιότητος. Ό,τι έκανε το έκανε για τον Θεό και την εικόνα Του, τον άνθρωπο.

Ομολογούσε και πίστευε ότι όλα οφείλονται στη χάρη του Θεού. Ο ίδιος δεν είχε λογισμούς ότι κάνει κάτι αξιόλογο. Δεν είχε επιδιώξεις για προαγωγές και αξιώματα, ούτε για επισκοπικούς θρόνους. Αυτά δεν τον συγκινούσαν, αν και του άξιζαν. Προτιμούσε να εργάζεται στο έργο του Θεού, θαμμένος στο μικρότατο γραφειάκι του, κάτω από το Ιερό της εκκλησίας, και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αλλά ο πνευματικός του πλούτος και η Χάρη του ήταν αδύνατον να κρυφθούν, γι’ αυτό και οι άνθρωποι έτρεχαν κοντά του. Εύρισκαν έναν στοργικό πατέρα και έναν πνευματικό οδηγό.

Το δεύτερο που με εντυπωσίαζε στον γέροντα ήταν η ειλικρινής Αγάπη του για τον μοναχισμό. Έζησε ο ίδιος ως μοναχός στη Λαύρα των Καλαβρύτων με υπακοή, ξενιτειά και προσευχή σε χρόνια πολύ δύσκολα. Στο Ιπποκράτειο διέμεινε σ’ ένα πολύ μικρό κελάκι, στον τελευταίο όροφο, δίπλα στους ασθενείς. Εκεί “ως στρουθίον μονάζον επί δώματος” (Ψαλμ. ρα’, 8) ζούσε ασκητικά, απλά και πτωχικά. Ανεδείχθη κτίτωρ δύο γυναικείων μονών και εβοήθησε πολλούς νέους ν’ ακολουθήσουν την Αγγελική ζωή των μοναχών, όπως και την αναξιότητά μου. Κάθε χρόνο επεσκέπτετο το Άγιο Όρος. Ουδέποτε διέκοψε τις σχέσεις του με το μοναστήρι της μετάνοιάς του και τον ηγούμενο παραδελφό του, π. Άνθιμο.

Ενίοτε μ’ έπαιρνε μαζί του στη Λαύρα των Καλαβρύτων για την αγρυπνία του Αγίου Αλεξίου, καθώς και στο Μοναστήρι του των Εισοδίων στον Ωρωπό. Ήρθε και με επισκέφθηκε στο Κέντρο Νεοσυλλέκτων Αεροπορίας στην Τρίπολη και εκεί, καθήμενοι μόνοι μας στην αίθουσα του επισκεπτηρίου, με εξομολόγησε και δρόσισε την ψυχή μου…

Όταν εξέφρασα την επιθυμία μου να γίνω μοναχός στο “Περιβόλι της Παναγίας”, το σεβάστηκε και το χάρηκε… Αφήνοντας τον κόσμο, πέρασα να τον χαιρετήσω. Με συμβούλευσε καταλλήλως. Με χαιρέτησε δίνοντάς μου την ευχή του. Ήταν η τελευταία μας συνάντηση. Έκτοτε δεν τον ξαναείδα. Οι ευχές του με βοήθησαν να γίνω μοναχός. Αιωνία του η μνήμη. Ο Θεός να τον συναριθμήσει στη χορεία των Αγίων Του.

Αμήν.

Με άπειρη ευγνωμοσύνη, Ιερομόναχος Ευθύμιος Αγιορείτης».

Υπόμνημα για την απαγόρευση της λειτουργίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη χώρα κατέθεσε το υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας στο Ανώτατο Δικαστήριο. (video)

Ρωσία: Να αναγνωριστούν ως «εξτρεμιστική οργάνωση» 
οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.
(video)
Υπόμνημα για την απαγόρευση της λειτουργίας  των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη χώρα κατέθεσε το υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Οι αρχές μάλιστα ζητούν να αναγνωριστεί η θρησκευτική αίρεση ως «εξτρεμιστική οργάνωση».
Οκτώ περιφέρειες της Ρωσίας ήδη έχουν απαγορεύσει σε μέλη της αίρεσης να λειτουργούν ενώ έχει επίσης απαγορευθεί και η κυκλοφορία 80 βιβλίων σχετικών με την αίρεση.
Ωστόσο, η τελευταία αυτή απόφαση του υπουργείου έχει στόχο να περιορίσει τη δράση του κεντρικού πυρήνα των Μαρτύρων του Ιεχωβά που εδρεύει στην Αγία Πετρούπολη, τον οποίο από τις αρχές του 2016 οι αρχές είχαν προειδοποιήσει να σταματήσει την όποια «εξτρεμιστική δραστηριότητα».
Η αίρεση άσκησε έφεση στην απόφαση, η οποία απορρίφθηκε τον Ιανουάριο του 2017.
Οι ρωσικές αρχές εστιάζουν τη δράση τους στη λογοτεχνία και τα βιβλία της αίρεσης, αφού, όπως αναφέρουν, παραβιάζει το ρωσικό νόμο καθώς «απεικονίζει τις άλλες θρησκείες με αρνητική χροιά» ή επιχειρεί να πείσει τους άνδρες της χώρας να αποφύγουν τη στρατιωτική τους θητεία.
Η απαγόρευση αυτή, εφόσον τεθεί σε ισχύ, θα εμποδίσει 175.000 Μάρτυρες του Ιεχωβά να συναντώνται και να διανέμουν τα βιβλία τους νόμιμα.

πηγή : http://www.iefimerida.gr

Η Ρωσία ζητά να αναγνωριστούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ως «εξτρεμιστική οργάνωση»

Υπόμνημα για την απαγόρευση της λειτουργίας  των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη χώρα κατέθεσε το υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας στο Ανώτατο Δικαστήριο.

Οι αρχές μάλιστα ζητούν να αναγνωριστεί η θρησκευτική αίρεση ως «εξτρεμιστική οργάνωση».

Υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο; Ο διάλογος δυο εμβρύων.


Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο έμβρυα.

Το ένα έμβρυο ρωτάει το άλλο: 
«Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;»

Τι συμβολίζει το κερί, το θυμίαμα και γιατί ανάβουμε το καντήλι;

Το Κερί
Το αγνό και μαλακό κερί συμβολίζει το εύπλαστο της ψυχής μας. Όπως το κερί λιώνει αθόρυβα και φωτίζει, έτσι και εμείς με τη Χάρη του Θεού θα πρέπει να «λιώνουμε » μέχρι τελευταίας πνοής, θυσιαζόμενοι για τον πλησίον μας. Να φωτίζουμε και να ευεργετούμε τους γύρω μας αθόρυβα και χωρίς επίδειξη για χάρη της αγάπης του Χριστού.

Πάτρα:"Περιοδεία" κάνουν Μάρτυρες του Ιεχωβά - Tην Τετάρτη ήταν στα Βραχνέικα

Την εμφάνισή τους και στην περιοχή των Βραχνεΐκων για προσηλυτισμό έκαναν Μάρτυρες του Ιεχωβά την Τετάρτη 15 Μαΐου. Οι εμφανίσεις του σε διάφορες περιοχές της Πάτρας είναι συχνές, ενώ πρόσφατα είχαν περάσει από την περιοχή της Αρόης αφήνωντας γράμματα σε εισόδους πολυκατοικιών, αντιγράφοντας στους φακέλους, τα ονοματεπώνυμα που έβλεπαν στα κουδούνια.

7 φράσεις για να θυμάστε όταν περιστοιχίζεστε από αρνητικότητα!

Το ακούμε ξανά και ξανά: «Σταμάτα να νοιάζεσαι για το τι σκέφτονται οι άλλοι». Λοιπόν, οι περισσότεροι συμφωνούν ότι πιο εύκολα το λέει κάποιος παρά το κάνει.
Ο κόσμος είναι γεμάτος με ευκαιρίες να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, ελπίζοντας ότι θα το εγκρίνουν. Όταν το κάνουμε, συνήθως καταλήγουμε με το να διαψεύδονται οι προσδοκίες τους και οι δικές μας. Η πραγματικότητα ωστόσο είναι ότι σπάνια συγκρίνουμε τα μήλα με τα μήλα (σημ. Μεταφρ: επιτραπέζιο παιχνίδι συγκρίσεων) επειδή έχουμε μόνο ένα μέρος της εικόνας.

«Ήμουν ΝΕΚΡΟΣ για 20 λεπτά – Όταν σου πω ποιον συνάντησα στον παράδεισο θα παγώσεις…»

Οι γιατροί μπορούν να πουν με μεγάλη λεπτομέρεια τι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα, όταν ένα άτομο πεθαίνει…

Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι συμβαίνει στην ψυχή του ατόμου, όταν η καρδιά σταματά να χτυπά. Οι επιστήμονες τείνουν να αποφεύγουν αυτό το θέμα επειδή είναι δύσκολο να αποδειχθεί.

ΤΡΩΤΕ ΤΗΝ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΠΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;

Προς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς: 
Μπορείτε να ρωτάτε τους αγαπητούς Μάρτυρες του Ιεχωβά. 

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;

ΤΡΩΤΕ ΤΗΝ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΠΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;


ΠΩΣ ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ;

29χρονος καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο, ετοιμοθάνατος, σώζεται και γίνεται μοναχός - Νέο σύγχρονο Θαύμα των Χαιρετισμών Της Παναγίας

Μάρτυρας του θαύματος είναι ο Ιερέας του Ιερού Ναού του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, ο οποίος και μπορεί να επιβεβαιώσει ότι ΟΛΑ όσα θα διαβάσετε συνέβησαν στα αλήθεια.

Ιερεύς Κωνσταντίνος Καντάνης - Απάντηση στην νέα τοποθέτηση - απάντηση του «Νικόλαου, καθολικού αρχιεπισκόπου Νάξου - Τήνου - Άνδρου - Μυκόνου και μητροπολίτη παντός Αιγαίου»

Για να διαβάσετε την πρώτη απάντηση 
του π.Κωνσταντίνου Καντάνη, κάντε ένα κλικ > Ε Δ Ω

https://kosmas-agrinio-gr.blogspot.gr/2017/03/blog-post_9.html

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

https://kosmas-agrinio-gr.blogspot.gr/2017/03/blog-post_11.html


Υπεύθυνος της επιτροπής για θέματα Αιρέσεων Ι. Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Εντεταλμένος στις Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις της Ιεράς Συνόδου για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας

https://kosmas-agrinio-gr.blogspot.gr/2017/03/blog-post_11.html

Απάντηση Ιερέως Κωνσταντίνου Καντάνη σε παπικό επίσκοπο


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ 
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ 



Ιερεύς Κωνσταντίνος Καντάνης 

Υπεύθυνος της επιτροπής για θέματα Αιρέσεων Ι. Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας Εντεταλμένος στις Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις της Ι.Συνόδου για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας 


Α Π Α Ν Τ Η Σ Η 

Ποτέ μην το βάζεις κάτω !!!

Ρώτησε ο γέροντας Μωησής τον όσιο Σιλουανό :Είναι δυνατόν στον άνθρωπο να βάζει κάθε μέρα νέαν αρχήν στον αγώναν για την Σωτηρία της ψυχής του;;
Αν είναι εργάτης της Αρετής,αποκρίθηκε ο γέροντας,όχι μόνο κάθε μέρα,αλλά και κάθε ώρα και κάθε στιγμή μπορεί να βάζει νέαν αρχήν.
Π_Ο_Τ_Ε_ - Μ_Η_Ν - Τ_Ο_- Β_Α_Ζ_Ε_Ι_Σ - Κ_Α_Τ_Ω !!!