Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ Κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗ


Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος ἀπαντᾶ στόν  κ. Χαραλαμπάκη: «Ἡ Βίβλος στό Γ´ Βασ 13, 1-5 μᾶς λέει, ὅτι ἕνας ἀναντίρρητα “ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ” “παρεγένετο ἐν λόγῳ Κυρίου εἰς Βαιθήλ. Καί Ἱεροβοάμ εἱστήκει ἐπί τό θυσιαστήριον τοῦ ἐπιθῦσαι (: γιά νά θυσιάση). Καί ἐπεκάλεσεν (ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ) πρός τό θυσιαστήριον ἐν λόγῳ Κυρίου

καί εἶπε: Θυσιαστήριον, Θυσιαστήριον, τάδε λέγει Κύριος… Ἰδού τό θυσιαστήριον ρήγνυται (: θά σπάση)… Καί τό θυσιαστήριον ἐρράγη (: ἔσπασε)…”

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός τοῦ Θεοῦ, ὅπως βλέπουμε, δέν μιλάει ἀπό τήν κοιλιά του. Μιλάει “ἐν λόγῳ Κυρίου”. Καί τί λέει; “Θυσιαστήριον, Θυσιαστήριον, τάδε λέγει Κύριος…”. Ἐρώτημα: Ποιός μιλάει; Ὁ Θεός. Σέ ποιόν μιλάει; Στό θυσιαστήριο. Μά ἀκούει τό θυσιαστήριο; Δέν εἶναι ἄψυχο; Ἔχει τό θυσιαστήριο αὐτιά; Ἔχει νόησι; Καταλαβαίνει; Μήπως, κ. Χαραλαμπάκη, ὁ Κύριος δέν ἤξερε τί ἔλεγε; Μήπως εἶχε πέσει σέ εἰδωλολατρία; Περιμένουμε ἀπάντησι.

Θά μᾶς πῆ ἴσως ὅτι πρόκειται γιά προσωποποίησι. Ρωτᾶμε: Πρῶτον, ἄν ὁ Κύριος κάνει προσωποποίησι, γιατί δέν μποροῦμε νά κάνουμε ἐμεῖς; Καί δεύτερον, τίνος εἶναι ἡ προσωποποίησι; Τί προσωποποιεῖ ὁ Σταυρός; Τί τό θυσιαστήριο; Τί μᾶς λέει γιά τό θέμα αὐτό ἡ Γραφή;

Ἄς ἔλθουμε τώρα καί στήν Κ. Διαθήκη.

Διαβάζουμε στήν Ἀπκ 9, 13-15. “Καί ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισε. Καί ἤκουσα φωνήν ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων (: τίς τέσσερεις προεξοχές) τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, λέγοντος τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ: ὁ ἔχων τήν σάλπιγγα, λῦσον τούς τέσσαρας ἀγγέλους… Καί ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι…”.

Τώρα τί λέτε, κ. Χαραλαμπάκη; Μιλάει τό Θυσιαστήριο; Εἶναι ἔμψυχο ἤ ἄψυχο τό θυσιαστήριο; Μιλάει τό χρυσάφι; Εἶναι ἔμψυχο τό χρυσάφι; Εἶναι ζωντανό τό χρυσάφι; Πῶς μιλάει;

Ἴσως ὁ κ. Χαραλαμπάκης θά σκέπτεται τώρα: Εἶναι ἤ δέν εἶναι εἰδωλολατρία κάτι τέτοια; Μωρέ, δέν πάει στά κομμάτια κι αὐτή ἡ Γραφή, πού δέν σέ ἀφήνει νά μπορέσης νά κάνης μιά σωστή διαρρύθμισι στά “στραβά καί ἀνάποδα” τῆς Ὀρθοδοξίας; Ὅλα μᾶς τά μπερδεύει. Μᾶς τό μπερδεύει καί αὐτό!…

Ἀλλά ὄχι μόνο αὐτό. Ἔχει καί πολλές ἄλλες σπαζοκεφαλιές γιά τούς αἱρετικούς τύπου Χαραλαμπάκη. Ἐμεῖς ξέρουμε, πώς τό κάθε ὄν ἔχει ἕνα στόμα. Καί μιλάει μέ τό στόμα του. Μερικά ζῶα ἔχουν καί κέρατα. Ὄχι, ὅμως, γιά νά μιλᾶνε. Κανένα ζῶο δέν μιλάει μέ τά κέρατά του. Καί νά τό παράξενο! Τό θυσιαστήριο δέν ἔχει στόμα. Ἔχει κέρατα. Καί μάλιστα τέσσερα! Ὄχι μόνο δύο, σάν τά ζῶα! Καί μιλάει μέ τά κέρατα! Καί μέ τά τέσσερα μαζί! Καί βγάζει καί ἀπό τά τέσσερα κέρατα μαζί μιά καί μόνο φωνή! Τί λέτε, κ. Χαραλαμπάκη, μήπως δέν εἶναι ἔτσι; Καί νά τό νέο ἐρώτημα: Τό θυσιαστήριο μιλάει καί μάλιστα ἀπό τά κέρατα. Γιατί ἄραγε δέν μπορεῖ ὁ Σταυρός νά ἀκούη καί νά μιλάη;

Λίγο πιό κάτω στό κεφ. 16, στίχ. 7 ἡ Ἀποκάλυψι μᾶς λέει: “Καί ἤκουσα τοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος: Ναί, Κύριε ὁ Θεός ὁ παντοκράτωρ, ἀληθιναί καί δίκαιαι αἱ κρίσεις σου”.

Ποιός μιλάει; Τό θυσιαστήριο! Τό ἴδιο; Ναί, τό ἴδιο.

Σύμφωνα μέ τή λογική τοῦ κ. Χαραλαμπάκη ρωτᾶμε; Μά ἀκούει τό ἄψυχο θυσιαστήριο; Προφανῶς ἀκούει, ἀφοῦ ἔτσι λέει ἡ Γραφή. Μά μιλάει κιόλας; Προφανῶς καί θά μιλάη, ἀφού τό λέει κι αὐτό ἡ Γραφή.

Καί τώρα ἕνα καινούργιο ἐρώτημα:

Ποιός ἄραγε νά κάνη τό λάθος; Ἡ Γραφή ἤ ὁ κ. Χαραλαμπάκης στήν ἑρμηνεία τῆς Γραφῆς; Ἀσφαλῶς ἡ Γραφή! Μά εἶναι ποτέ δυνατόν νά κάνη λάθος ὁ κ. Χαραλαμπάκης; Ὄχι ποτέ.

Ἀλλά ἄς δοῦμε στά σύντομα:

Μιλάει τό θυσιαστήριο; Ναί (βλ. Ἀπκ 9, 13· 16, 7).

Ἀκούει τό θυσιαστήριο; Ναί. Ἀκούει (βλ. Γ´ Βασ 13, 1-5).

Εἶναι ζωντανό τό θυσιαστήριο; Ναί, ἀφοῦ ἀκούει καί μιλάει.

Εἶναι ἄγγελος; Ὄχι, ἀφοῦ διατάζει τούς ἀγγέλους (βλ. Ἀπκ 9, 13) [Καί, βέβαια, ἐφόσον τούς διατάσσει, ἄρα ὑπερέχει αὐτῶν. Γι᾽ αὐτό καί στίς Ἀπολύσεις τῶν Ἀκολουθιῶν ἐκφωνοῦμε: «Δυνάμει τοῦ τιμίου καί ζωοποιοῦ Σταυροῦ, προστασίαις τῶν τιμίων, ἐπουρανίων, δυνάμεων, ἀσωμάτων...»].

Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός; Ὄχι, ἀφοῦ δοξολογεῖ τό Θεό (βλ. Ἀπκ 16, 7).

Τί εἶναι;

Μέ αὐτό τό ἐρώτημα ἔπρεπε νά εἶχε ἀσχοληθῆ ὁ κ. Χαραλαμπάκης, καί τότε δέν θά τολμοῦσε ποτέ νά ὀνομάση τόν Τίμιο Σταυρό —κολάζοντας μιά γιά πάντα μέ τή βλασφημία του τήν ψυχή του— “ξύλο τῆς κατάρας”.

Μήπως, κ. Χαραλαμπάκη, ὁ Σταυρός ταυτίζεται μέ τό ἐπίγειο καί τό ἐπουράνιο θυσιαστήριο, πού ἀκούει, μιλάει, διατάζει τούς ἀγγέλους καί δοξολογεῖ τόν Παντοκράτορα Θεό;». Καί ἡ ἀπάντησι εἶναι, ΝΑΙ.






ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΣΤΑΥΡΟΣ, ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ

Τό δικό μας Holywood (=Ἱερό Ξύλο)

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

ΑΘΗΝΑ 2011

TRUTH TARGET