Πλάνες περί Αγίου Πνεύματος

Αντιαιρετική μελέτη του θεολόγου 
κ. Ανέστη Καλλίνικου
Πλάνες περί Αγίου Πνεύματος

To γνωρίζατε πως το Άγιο Πνεύμα θα εγκαταλείψει την Εκκλησία πριν την έλευση του Αντιχρίστου;

Αν όχι, νομίζω πως πρέπει να ενημερωθείτε για το θέμα ανοίγοντας στην ιστοσελίδα ΟΟΔΕ στον παρακάτω δεσμό και να ωφεληθείτε από τα μαργαριτάρια της δογματικής έρευνας του Νίκου Μαυρομάγουλου.


Η γνώμη αυτή διατυπώθηκε από τον Σεβηριανό, επίσκοπο Γαβάλων ένα κηρυγμένο εχθρό του Ιω. Χρυσοστόμου, άνθρωπο καθ’όλα ορθόδοξο με επισφαλή όμως χαραχτήρα. 
Βρίσκεται ομοίως σε ερμηνευτικές αλυσίδες ως εξής: 

«Σευηριανὸς δὲ “τὸ κατέχον,” φησὶ, τὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χάριν» και «Τὸ <κατέχον> φησὶ τὴν τοῦ ἁγίου πνεύματος χάριν» και «Κατέχει καὶ κωλύει τοῦ ἀνόμου τὴν παρουσίαν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον. ἐπειδὰν οὖν, φησί, τοῦτο διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων κακίαν ἐκ μέσου γένηται καὶ ἀποστῇ, τὸ τηνικαῦτα χώραν ἕξει ὁ ἄνομος <ἀποκαλυφθῆναι> καὶ ἐπαναστῆναι μηδενὸς κωλύοντος».


Η γνώμη αυτή που δεν είχε καμιά απήχηση στην εκκλησιαστική συνείδηση, είναι ευρύτατα διαδεδομένη στον προτεσταντικό χώρο και παραδόξως διαδίδεται τελευταία και ανάμεσα σε ορθοδόξους. Και, ναι μεν, για τους ακραίους προτεστάντες δεν εκπλήσσεται κανείς, εφόσον είναι γνωστό πως στην προτεσταντική κίνηση των δύο τελευταίων αιώνων η αντίληψη περί εκκλησίας είναι -το λιγότερο- χαλαρή και εσφαλμένη. 

Στην ομάδα των πεντηκοστιανών, όπου κυριαρχεί η ιδέα της αρπαγής προ της δευτέρας παρουσίας, βρίσκει την πιο άνετη εφαρμογή της και δεν τίθεται ζήτημα ασυμφωνίας μεταξύ της ερμηνείας του χωρίου και της ερμηνείας της Αποκάλυψης αναφορικά με την τύχη της Εκκλησίας στις μέρες της μεγάλης θλίψης. Ορισμένα παραδείγματα μπορεί να απολαύσει ο αναγνώστης στις εξής ιστοσελίδες:
 
http://www.spiritandtruth.org/teaching/Book_of_Revelation/commentary/htm/04140402.htm
http://www.rapturenotes.com/restrainer.html
http://www.raptureready.com/featured/duck/dd18.html

Πλούσια και διεξοδική επιχειρηματολογία εναντίον των προτεσταντών, αλλά και των ημετέρων προτεσταντιζόντων, έχει αναπτύξει ο αρχιμανδρίτης Αυγουστίνος Μύρου και μπορεί κανείς να την διαβάσει στα δύο άρθρο του «Εσχατολογικές πλάνες των Πεντηκοστιανών [Α-Β]»

Χάριν του παρόντος, απομονώνω τις εξής ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις του Δημήτρη Κόκορη “Πεντηκοστιανισμός” σ.246-252 τις οποίες επικαλείται ο π. Αυγουστίνος:
«Για μεν την πρωτάκουστη θεωρία της φυγής του Αγίου Πνεύματος στηρίζονται στον αινιγματικό λόγο του αποστόλου Παύλου προς τους Θεσσαλονικείς, «Και γαρ το κατέχον οίδατε…Το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται της ανομίας, μόνον ο κατέχων άρτι έως εκ μέσου γένηται», ενώ τον επίσης καινοφανή ισχυρισμό τους για την επταετή κυριαρχία του Αντιχρίστου τον συμπεραίνουν εντελώς αυθαίρετα από την γνωστή προφητεία των 70 εβδομάδων του προφήτου Δανιήλ.»
«Τι θα αναγκάση το Άγιο Πνεύμα να φύγη από τη γη, ώστε να ανοιχθή ο κλειστός μέχρι τότε δρόμος για τον ερχομό του Αντιχρίστου; Και πως η υπόθεση αυτή συμβιβάζεται με την υπόσχεση του Χριστού ότι με την παράκλησή του ο Πατήρ θα δώση στους μαθητές του τον άλλον Παράκλητον, για να μένη μαζί τους εις τον αιώνα (Ιω.14,16);»

«Αφού θα φύγη το Άγιο Πνεύμα από τη γη, πως θα αναγεννούνται οι άνθρωποι χωρίς αυτό; Πως θα βαπτίζονται στο Άγιο Πνεύμα και πως θα λαμβάνουν τα χαρίσματα (γλωσσολαλία, προφητεία κλπ);»
Πιστεύω πως το άρθρο κατέστησε σαφές ποια είναι η εκκλησιαστική συνείδηση για το επίμαχο χωρίο του αποστόλου Παύλου. Η γνώμη οιουδήποτε άλλου ευφάνταστου αυτόκλητου ερμηνευτή της Αγίας Γραφής, ακόμη κι αν αυτός βρίσκεται εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι επικίνδυνη για τον ίδιο και τους ομοφρονούντες με αυτόν και απορριπτέα. Από δε τους «χαρισματικούς» Πεντηκοστιανούς δεν περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό. Είναι συνεπείς στην κακοδοξία τους.
Εσχάτως όμως βρήκαν υποστήριξη και από άλλο διαχειριστή ορθόδοξου ιστολογίου -πρώην προτεστάντη-, ο οποίος σε διένεξή μας υποστήριξε αυτή την αθλιότητα επικαλούμενος επίσης τον Άγιο Σιλουανό. Ο ίδιος  παρέχει και στο θέμα των προαδαμιαίων την ίδια σιωπηλή κάλυψη για τους ίδιους λόγους, της συναισθηματικής προσκόλλησης.


Αντιγραφή από το κείμενο της ΟΟΔΕ

2. Το Άγιο Πνεύμα και η Προσευχή τής καρδιάς

Μία σκέψη έρχεται πρώτη, όταν αναζητάμε: "Τι είναι αυτό, που στην Αγία Γραφή αναφέρεται (γραμματικά) και ως αρσενικού, και ως ουδετέρου γένους;" Η απάντηση είναι: "Το Άγιο Πνεύμα".
Στα Ευαγγέλια, και ειδικότερα στον Ιωάννη 16/ις' 13, λέει: "όταν δε έλθη εκείνος το πνεύμα τής αλήθειας, οδηγήσει υμάς εν τη αληθεία πάση..."

Εδώ παρατηρούμε, ότι ενώ το Άγιο Πνεύμα αναφέρεται με τα άρθρο "το", αναφέρεται επίσης ως "εκείνος". Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο που να έχει αυτά τα (γραμματικά) χαρακτηριστικά ουδετέρου και αρσενικού γένους ταυτόχρονα.
Εδώ όμως, τίθεται ένα ερώτημα, που είναι και το μεγαλύτερο εμπόδιο για να δεχθεί κάποιος ότι ο "κατέχων" ή το "κατέχον" είναι το Άγιο Πνεύμα. 

Πρόκειται για τα λόγια τού αποστόλου, που είδαμε στο Θεσσαλονικείς 2/β' 7: "Μόνον ο κατέχων άρτι έως εκ μέσου γένηται". Πώς είναι δυνατόν κάποιος "να βγάλει από τη μέση" το Άγιο Πνεύμα; Δεν είναι παντοδύναμο;
Κι όμως! Ο καθένας μας μπορεί να διώξει το Άγιο Πνεύμα από την καρδιά του! Ο Θεός σέβεται τόσο την ελευθερία μας, που δεν πιέζει κανέναν. Κανείς δεν υποχρεώνεται απ’ αυτόν να έχει το Άγιο Πνεύμα αν η ζωή του δείχνει ότι δεν το επιθυμεί πραγματικά. Αν κάποιος Χριστιανός ζει αμελώς και δεν αφήνει το Άγιο Πνεύμα να ενεργεί μέσα του, στην πραγματικότητα το διώχνει. 
Ας θυμηθούμε τα λόγια τού αποστόλου Παύλου:
" σοι γρ Πνεύματι Θεο γονται, οτοί εσιν υο Θεο. ο γρ λάβετε πνεμα δουλείας πάλιν ες φόβον, λλ' λάβετε πνεμα υοθεσίας, ν κράζομεν· ββ πατήρ. ". Αυτό το Πνεύμα συμμαρτυρεί τω πνεύματι υμών, ότι εσμέν τέκνα Θεού. Ει δε τέκνα, και κληρονόμοι. Κληρονόμοι μεν Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού". -Ρωμαίους 8/η' 14-17.


Στέλιος Μπαφίτης Το ''κατέχων'' είναι η δύναμις της εν αγίω Πνεύματι προσευχής.

* * *