Ο καθηγητής Θεολογίας κ. Ανέστης Καλλίνικος αποστομώνει άγνωστους "ειδικούς" σε διάλογο για την Εξελικτική Δημιουργία Exeldim

imerisia_LARGE_t_1061_43364157_type12128 (1)
ΕΙΚΟΝΑ  –  ΟΜΟΙΩΣΗ
ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ   ΧΡΗΣΤΟΣ
«Ο μεγάλος Θεολόγος και Φιλόλογος των ημερών μας κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ χαρακτήρισε την κακοδοξία της ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ότι ο Αδάμ έχει γονείς, ως ΑΙΡΕΣΗ!»
    Στους έσχατους καιρούς που ζούμε, καιρούς συγχύσεως, ποικίλες καινοφανείς κακοδοξίες έχουν εμφανιστεί. Μία από αυτές είναι και η αίρεση της ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ. Η παράδοξη αυτή δοξασία διδάσκει οτι πριν τον ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΟ Αδάμ υπήρχαν άνθρωποι !!! Οι ακολουθούντες την κακοδιδασκαλία αυτή, στην προσπάθειά τους να παρερμηνεύσουν την Αγία Γραφή και να παρουσιάσουν την δήθεν δημιουργία του ανθρώπου σε στάδια, αναφέρονται με σοφιστικό τρόπο στο εδάφιο Γένεση 1:26. Με αυτό το εδάφιο θα ασχοληθούμε σε αυτή την σύντομη μελέτη….
ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
26 σχόλια leave one →
  1. Φεβρουαρίου 10, 2013 8:42 μμ
    Και όμως οπαδός της κακόδοξης αυτής δοξασίας, ότι πριν τον Αδάμ υπήρχαν άνθρωποι, είναι και ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης:
    «Όταν ο λόγος λέγει ότι ο Θεός εδημιούργησε τον άνθρωπο, δηλώνει με αυτή την αοριστία της έννοιας όλο το ανθρώπινο γένος. Γιατί δεν ονομάζεται ο Αδάμ τώρα, ταυτόχρονα με τη δημιουργία, καθώς λέγει στη συνέχεια η διήγηση. Αλλά όνομα για τον άνθρωπο που δημιουργήθηκε δεν ήταν ο τάδε, αλλά είναι όλο το ανθρώπινο γένος. Με αυτό το γενικό όνομα οδηγούμαστε να εννοήσουμε, ότι σύμφωνα με την πρόγνωση και τη δύναμη του Θεού, περικλείεται ολόκληρη η ανθρωπότητα μέσα στην πρώτη δημιουργία. Γιατί δεν πρέπει να νομίζουμε για το Θεό, πως μεταξύ των δημιουργημάτων που υπάρχει κάτι αόριστο, αλλά να πιστεύουμε ότι για καθένα από τα όντα υπάρχει ένα τέλος κι ένα μέτρο, που προσδιορίζεται από παντού με τη σοφία του Δημιουργού. Και όπως ο τάδε άνθρωπος περικλείεται ως προς το μέγεθος από το σώμα, και μέτρο της ύπαρξης γι’ αυτό είναι το πόσο jμεγάλος είναι, κάτι δηλαδή που σχετίζεται μαζί με την επιφάνεια του σώματος, έτσι πιστεύω πως περικρατείται σαν σε ένα σώμα, όλο το πλήρωμα του ανθρωπίνου γένους, με την προγνωστική δύναμη από τον Θεό όλων. Κι αυτό πιστεύω πως διδάσκει ο λόγος, που λέγει: κι εδημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο, σύμφωνα με την εικόνα του Θεού τον εδημιούργησε………. Όλη, λοιπόν, η ανθρώπινη φύση, που ξεκινάει από τους πρώτους και φθάνει μέχρι τους τελευταίους, είναι μια εικόνα του Θεού. και η διαφορά του φύλου σε άνδρα και γυναίκα δημιουργήθηκε τελευταία ως προσθήκη στον άνθρωπο, καθώς πιστεύω, για το λόγο, που θα εκθέσω στη συνέχεια». (Περί κατασκευής ανθρώπου, PG 44. 185BCD, μετάφραση Αρχιμ. Παγκράτιου Μπρούσαλη). Πολύ ξεκάθαρος ο λόγος του αγίου και τόσο λεπτομεριακός και ακριβής. Πράγματι, στο 1ο κεφάλαιο της Γένεσης, βλέπουμε το Θεό να επιθυμεί να δημιουργήσει τον άνθρωπο, σύμφωνα με τη δική του εικόνα και με την προοπτική να του ομοιάσει. Έτσι, δημιουργεί ο Θεός τον άνθρωπο, άνδρα και γυναίκα, ΜΟΝΟ κατ’ εικόνα, τους ευλόγησε και τους παρότρυνε να κάνουν πολλά παιδιά και όλα αυτά την 6η ημέρα της δημιουργίας. Έτσι, την 6η ημέρα δημιουργήθηκε ο άνθρωπος κατ’ εικόνα του Θεού και μόνον. Και μετά, την 7η ημέρα, ο Θεός αναπαύθηκε, οπότε τότε, στην κατάπαυσή του, ένας συγκεκριμένος άνθρωπος, ο Αδάμ, εισήλθε στον Παράδεισο, με την επιθυμία του βέβαια. Ο Θεός το επέτρεψε, ώστε να επιτευχθεί και το «καθ’ ομοίωσιν», πλην όμως υπήρξε αποτυχία, με τα γνωστά αποτελέσματα, για το ανθρώπινο γένος. Συμπερασματικά, το ανωτέρω κείμενο λέγει καθαρά και ξάστερα ότι ολόκληρη η ανθρωπότητα περιεχόταν στην πρώτη κατασκευή και ότι στο ένα σώμα περιλαμβανόταν όλο το πλήρωμα της ανθρωπότητας.
    ΙΚ
  2. mixalis PERMALINK
    Φεβρουαρίου 10, 2013 9:38 μμ
    Κατά λάθος έβαλα το σχόλιό μου σε λάθος ανάρτηση. Παρακαλώ σβήστε το αν θέλετε επειδή το μεταφέρω εδώ.—————————————————————————————————
    κυριε Ι.Κ αυτα τα ερωτήματα τα έχετε απαντήσει;http://www.egolpion.com/apanthsh_sumvatistes.el.aspx
  3. Φεβρουαρίου 10, 2013 11:04 μμ
    Ναι, αυτά τα ερωτήματα τα έχω απαντήσει κατ’ ευθείαν στον μοναχό Δαμασκηνό. Εξ άλλου, τα ερωτήματα αυτά αφορούσαν προσωπικά σ’ εμένα, άσχετα αν ο εν λόγω μοναχός τα πέρασε στο διαδίκτυο.
    ΙΚ
  4. Ανέστης PERMALINK
    Φεβρουαρίου 14, 2013 1:07 πμ
    ΙΚ Μάλλον δεν διαβάζουμε το ίδιο κείμενο…
    τίς οὖν ὁ
    λόγος τοῦ τὸ Κατ᾽ εἰκόνα μόνον ἐν τῇ ποιήσει περὶ τοῦ ἀνθρώπου
    εἰπεῖν τὸν θεσπέσιον Μωυσῆν, τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν ἀποσιωπήσαντα,
    καίτοι ἐν τῇ προτέρᾳ βουλῇ ἀμφοτέρων ὁμοίως συμπαραληφθέντων
    αὐτῷ;
    Ῥᾳδία τῷ προσέχοντι καὶ συνιέναι βουλομένῳ ἡ ἐπίλυσις. τὸ μὲν
    γὰρ Κατ᾽ εἰκόνα φύσει δέδοται ἡμῖν καὶ ἀμετάβλητον ἐξ ἀρχῆς καὶ εἰς
    τέλος συμπάρεστι, τὸ δὲ Καθ᾽ ὁμοίωσιν ἐκ προαιρέσεως καὶ οἴκοθεν
    ὕστερον κατορθοῦμεν. ἐν μὲν οὖν τῇ πρώτῃ βουλῇ λέγων ὁ θεὸς
    Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν
    προσέθηκε, δεικνὺς ὅτι καὶ προαίρεσιν ἡμῖν αὐτεξουσίαν ἐμβαλεῖ τὴν
    δυναμένην ποιῆσαι ἡμᾶς ὁμοιωθῆναι θεῷ· καὶ οὖν καὶ τοιοῦτοι
    ἀπετελέσθημεν κατὰ τὴν πρόρρησιν τοῦ θεοῦ. πολλοὶ γὰρ οἱ ὁμοιω-
    θέντες αὐτῷ, πάντως δὲ καὶ οἱ ὁμοιωθησόμενοι, κἂν μὴ καὶ πάντες
    εἰς τοῦτο ἐπισπεύδοιμεν ἀλλὰ τὴν ἐναντίαν μᾶλλον ἀπὸ ἐθελοκακίας
    βαδίζοιμεν. ἐν δὲ τῇ κατασκευῇ ὕστερον μόνον εἶπε τὸ Κατ᾽ εἰκόνα
    ὡς καὶ μόνον τοῦτο ἐντελὲς καὶ ἀναλλοίωτον τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει
    ἐγκατασκευάσας· τὸ δέ γε Καθ᾽ ὁμοίωσιν, ἐπειδὴ δυνάμει τέως
    μόνον ἐγκατέσπειρε τῷ ἀνθρώπῳ, οὔπω δὲ καὶ εἰς ἀποτέλεσμα
    ἐμπεφάνιστο ἀλλ᾽ ἐδεῖτο ἔτι πρὸς ἀποτέλεσμα τῆς τοῦ λαβόντος τὴν
    προαίρεσιν πράξεως, εἰκότως ἀπεσιώπησεν. εἰ μὲν οὖν οὐδὲν προ-
    λαβὼν ἐν τῇ βουλῇ ὁ θεὸς εἶπε τὸ Καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν καὶ διὰ τοῦ
    πρώτου ἐκείνου λόγου τὴν δύναμιν ἡμῖν εὐθὺς ἐχαρίσατο τοῦ γενή-
    σεσθαι ὁμοίους θεῷ, οὐκ ἂν ἀπὸ μόνης τῆς ἑαυτῶν ἐξουσίας ἡμεῖς
    ὕστερον τοῦτο τὸ μέγα χάρισμα προσδέξασθαι ἠδυνάμεθα. καὶ διὰ
    τοῦτο ἀναγκαίως τότε προσείληπται. ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς τὸ κτίζεσθαι ἤδη
    κατέστημεν καὶ τὸ εἶναι ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος προσελαμβάνομεν, ὃ μὲν
    παρὰ τοῦ κτίζοντος ἐδίδοτο τῇ φύσει ἡμῶν οἱονεὶ συνουσιωμένον
    καὶ ἀπεντεῦθεν ἀπηρτισμένον, τοῦτο εὐθὺς εἴχομεν καὶ ἐξ αὐτοῦ
    ἐκαλούμεθα κατ᾽ εἰκόνα δηλαδὴ θεοῦ, ὃ δὲ οὐκ εὐθὺς συναπετελέσθη
    ἡμῖν οὐδὲ συμπαρωμάρτησε φυσικῶς ἐκ τῆς πλάσεως ἀλλ᾽ ἐκ τῆς
    ἐπιγενησομένης προαιρέσεως εἴτουν ἐνεργείας ἡμετέρας ἔμελλεν ἐσ-
    ύστερον προσαρμόσαι ἡμῖν, τὸ τῆς ὁμοιώσεώς φημι τοῦ θεοῦ, τοῦτο
    οὔπω οὔτε ἦμεν οὔτε λέγεσθαι ἠδυνάμεθα. ἀφῆκε γὰρ τοῦτο ἀτελὲς ὁ
    κτίσας ἐπίτηδες, ἵνα παρ᾽ ἡμῶν ἡ ἐργασία τοῦ καλοῦ ἀποτελεσθῇ καὶ
    ἡμέτερον δόξῃ τὸ ἀγαθόν, ὥστε καὶ μισθὸν ἡμᾶς ἐντεῦθεν ὀφειλόμενον
    σχεῖν· ἵνα μὴ ὥσπερ εἰκόνες ἄψυχοι διαμένωμεν παρὰ ζωγράφου
    μὲν ἀποτελεσθεῖσαι εἰκῆ δὲ κείμεναι καὶ μηδὲν οἴκοθεν πρὸς τὸ
    κάλλος ἑαυταῖς συμβαλλόμεναι, ἃς ὁ θεώμενος καὶ πρὸς ἀκρίβειαν
    γεγραμμένας κατανοῶν τὸν μὲν ζωγράφον εὐλόγως καὶ θαυμάζει καὶ
    ἐπαινεῖ, αὐτὰ δὲ δι᾽ ἑαυτὰ τὰ χρώματα ἢ τοὺς ἐφ᾽ ὧν γεγράφαται
    πίνακας οὐδενὸς ἀξιοῖ λόγου. ἵνα τοίνυν τὸ θαῦμα καὶ ἐμὸν γένηται
    καὶ συμμερίσωμαι τῷ θεῷ τὸν ἐκ τῆς καλῆς δημιουργίας ἔπαινον, ἐμοὶ
    κατέλιπε τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν γεγενῆσθαι θεοῦ.
  5. Φεβρουαρίου 14, 2013 1:09 πμ
    Καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾽ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν
    αὐτόν. ἆρ᾽ οὐκ ἐπεσημήνω ὅτι ἐλλιπής ἐστιν ὁ ἀποτελεσμὸς πρὸς
    τὴν πρώτην βουλήν; ἐκεῖ Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν
    καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν, ἐνταῦθα Κατ᾽ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν. ἡ
    βουλὴ δύο εἶχε· τὸ Κατ᾽ εἰκόνα καὶ τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν. ἡ δημιουργία
    τὸ ἓν ἔχει μόνον, τὸ Κατ᾽ εἰκόνα. μὴ ἄλλως ἡ βουλὴ καὶ ἄλλως τὸ
    ποίημα; μὴ μεταμέλειά τις ἐν τῷ ποιεῖν παρηκολούθησεν ἢ ἀτονία
    τύχον τοῦ ποιοῦντος μεγάλα μὲν προελομένου μικρὰ δὲ ἀποτελέσαντος;
    ἢ μή που ἀδολεσχία ἐν τοῖς προτέροις λόγοις ὑποληφθείη καὶ περιττὴ
    ἡ τοῦ δευτέρου προσθήκη, ὡς τῶν δύο λέξεων τὴν αὐτὴν ἔννοιαν
    ἐχουσῶν καὶ τὸ αὐτὸ ἀπαραλλάκτως σημαινουσῶν; ἀλλ᾽ ὅπερ ἂν ἐκ
    τούτων ἁπάντων ὑπονοήσωμεν καὶ προφασισώμεθα, εἰς κατηγορίαν
    τοῦτο τῆς γραφῆς οὐ μετρίαν ἀποτελευτήσει. εἴτε γὰρ ὡς παρέλκον
    τι τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν εἴποι τις, ὡς δὶς τὸ αὐτὸ λέγειν, ἀργὸν ἐλέγχει τὸ
    ῥῆμα καὶ βλασφημία δεινὴ τοῦτο κατὰ τῆς γραφῆς, ἥτις οὐκ οἶδέ ποτε
    ἀργολογεῖν. οὐκοῦν ἀναγκαῖα καὶ ἄμφω καὶ ἰδιοσήμαντα τό τε
    Κατ᾽ εἰκόνα καὶ τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν.
    Gregorius Nyssenus Theol., De creatione hominis sermo primus
  6. Φεβρουαρίου 15, 2013 7:43 μμ
    Παρ’ ότι είναι διαφορετικά τα κείμενα, στο ίδιο αποτέλεσμα καταλήγουν:
    Η πρώτη βουλή, την 6η ημέρα ήταν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν. Πλην όμως, την 6η ημέρα δημιούργησε ΜΟΝΟ κατ’ εικόνα: “Δημιούργησε, λοιπόν, ο Θεός τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική του εικόνα, “κατ’ εικόνα Θεού τον δημιούργησε, τους δημιούργησε άντρα και γυναίκα. Τους ευλόγησε και τους είπε: “Να κάνετε πολλά παιδιά, ώστε να πολλαπλασιαστείτε, να γεμίσετε τη γη και να κυριαρχήσετε σ’ αυτήν” (Γεν. 1. 26-28). ………. “Ο Θεός είδε τα δημιουργήματά του και ήταν πάρα πολύ καλά. Ήρθε το βράδυ, ήρθε το πρώϊ, έκτη ημέρα” (Γεν. 1. 31).
    Την έκτη ημέρα τελειώνει η όλη δημιουργία με την κατασκευή του ανθρώπου, κατ’ εικόνα Θεού και ΜΟΝΟΝ. Αυτό λέει και ο Νύσσης. Την έκτη ημέρα ο Θεός δημιούργησε γενικά τον άνθρωπο και όχι τον Αδάμ: “ου γαρ συνωνομάσθη τω κτίσματι νυν ο Αδάμ, καθώς εν τοις εφεξής η ιστορία φησίν, αλλ’ όνομα τω κτισθέντι ανθρώπω ουχ ο τις αλλ’ ο καθόλου εστίν…..” (Περί κατασκευής ανθρώπου)
    Την 7η ημέρα, στην κατάπαυση του Κυρίου έχουμε την δημιουργία του Αδάμ (Γεν. 2. 7 και εφεξής) από άνθρωπο βέβαια της 6ης ημέρας.
    Ο Νύσσης λοιπόν είναι σαφής. Ο Θεός δημιούργησε γενικώς τον άνθρωπο (χωρίς συγκεκριμένο όνομα), άντρα και γυναίκα, κατ’ εικόνα του και τους προέτρεψε να κάνουν πολλά παιδιά. Αργότερα (την 7η ημέρα), ο εκ των ανθρώπων Αδάμ έφθασε στο καθ’ ομοίωσιν και (φυσικά) τοποθετήθηκε στον Παράδεισο με την Εύα, όπου “ούτε γαμούσιν, ούτε εκγαμίζονται”.
    Που είναι λοιπόν το πρόβλημα;
    ΙΚ
  7. Φεβρουαρίου 15, 2013 11:32 μμ
    Γεν. 2.7: “καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν”
    Γεν. 2.8: “Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν ᾿Εδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε”
    Γεν. 2.15: “Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν”
    Γεν. 2.16: “καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ,”
    Από το Γέν. 2.7 και εξής τρεις φορές το κείμενο επιμένει να φανερώνει την άμεση δημιουργία του Αδάμαπό τον Θεό.
    Δες και κάτι άλλο
    Γεν. 2.20: “τῷ δὲ ᾿Αδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ”
    συνεπώς δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος πριν τον Αδάμ.
  8. Φεβρουαρίου 16, 2013 11:44 πμ
    Πριν το Γεν. 2. 7-20 υπάρχει το Γεν. 1. 26-31. Εκεί λέγει, ότι ο Θεός θέλησε να δημιουργήσει άνθρωπο (όχι τον Αδάμ) κατ’ εικόνα και ομοίωση. Δημιούργησε λοιπόν άνθρωπο, άντρα και γυναίκα (όχι τον Αδάμ και την Εύα), τους ευλόγησε και τους είπε να κάνουν πολλά παιδιά. Έτσι, τέλειωσε η 6η ημέρα της δημιουργίας, με την κατασκεή του (ανώνυμου) ανθρώπου ΜΟΝΟ κατ΄εικόνα, την εντολή για τεκνοποίηση και βέβαια όλα αυτά εκτός Παραδείσου (αφού έλειπε το καθ’ ομοίωσιν). Αυτά ακριβώς λέγει και ο Νύσσης στο έργο του: Περί κατασκευής ανθρώπου.
    Στο επόμενο κεφάλαιο της Γένεσης ο ανώνυμος άνθρωπος της 6ης ημέρας λαμβάνει το καθ’ ομοίωσιν και ωνομάζεται Αδάμ.
    ΙΚ
  9. Φεβρουαρίου 16, 2013 8:31 μμ
    IK λέτε::
    Πριν το Γεν. 2. 7-20 υπάρχει το Γεν. 1. 26-31. Εκεί λέγει, ότι ο Θεός θέλησε να δημιουργήσει άνθρωπο (όχι τον Αδάμ) κατ’ εικόνα και ομοίωση.
    Προφανώς αγνοείτε τα κείμενα.
    2 וַיֹּ֣אמֶר אֱלֹהִ֔ים נַֽעֲשֶׂ֥ה אָדָ֛ם בְּצַלְמֵ֖נוּ כִּדְמוּתֵ֑נוּ וְיִרְדּוּ֩ בִדְגַ֙ת הַיָּ֜ם וּבְע֣וֹף הַשָּׁמַ֗יִם (Gen 1:26 WTT)
    אָדָ֛ם a·da m man, mankind
    Το εβραικό έχει Αδάμ σε όλες τις αναφορές του στον Αδάμ ή τον “άνθρωπο” στη Γένεση!
    Αυτό που σας φαίνεται σαν ανώνυμη αναφορά έχει την εξήγηση ότι προέρχεται ολόκληρη η περικοπή από τον Γιαχβιστή (κώδικα) κι όχι από τον Ιερατικό.Τα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης είναι αποτέλεσμα της ένωσης των δύο κωδίκων.Δεν πρόκειται για δύο διαφορετικές διηγήσεις διαφορετικών δημιουργιών,αλλά για διαφορετικές διηγήσεις (γενική-ειδική) της ίδιας δημιουργίας του ανθρώπου.
    Επίσης προφανώς δεν καταλάβατε τον Γρηγόριο Νύσσης.
  10. Φεβρουαρίου 16, 2013 8:41 μμ
    (1:27) וַיִּבְרָ֨א אֱלֹהִ֤ים ׀ אֶת־ הָֽאָדָם֙ בְּצַלְמ֔וֹ בְּצֶ֥לֶם אֱלֹהִ֖ים בָּרָ֣א אֹת֑וֹ זָכָ֥ר וּנְקֵבָ֖ה בָּרָ֥א אֹתָֽם׃
    הָֽאָדָם֙= ha adam = τον άνθρωπο…
    (2:7) וַיִּיצֶר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהִ֜ים אֶת־ הָֽאָדָ֗ם עָפָר֙ מִן־ הָ֣אֲדָמָ֔ה וַיִּפַּ֥ח בְּאַפָּ֖יו נִשְׁמַ֣ת חַיִּ֑ים וַֽיְהִ֥י הָֽאָדָ֖ם לְנֶ֥פֶשׁ חַיָּֽה׃
    הָֽאָדָ֗ם= ha adam = τον άνθρωπο
    (2:15) וַיִּקַּ֛ח יְהוָ֥ה אֱלֹהִ֖ים אֶת־ הָֽאָדָ֑ם וַיַּנִּחֵ֣הוּ בְגַן־ עֵ֔דֶן לְעָבְדָ֖הּ וּלְשָׁמְרָֽהּ׃
    הָֽאָדָ֗ם= ha adam = τον άνθρωπο
    (2:23) וַיֹּאמֶר֮ הָֽאָדָם֒ זֹ֣את הַפַּ֗עַם עֶ֚צֶם מֵֽעֲצָמַ֔י וּבָשָׂ֖ר מִבְּשָׂרִ֑י לְזֹאת֙ יִקָּרֵ֣א אִשָּׁ֔ה כִּ֥י מֵאִ֖ישׁ לֻֽקֳחָה־ זֹּֽאת׃
    הָֽאָדָם֒= ο άνθρωπος/Αδάμ (είπεν)
  11. Φεβρουαρίου 16, 2013 8:45 μμ
    ΙΚ λέτε:
    Στο επόμενο κεφάλαιο της Γένεσης ο ανώνυμος άνθρωπος της 6ης ημέρας λαμβάνει το καθ’ ομοίωσιν και ωνομάζεται Αδάμ.
    Σας απαντάει ο Νύσσης:

    βουλὴ δύο εἶχε· τὸ Κατ᾽ εἰκόνα καὶ τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν. ἡ δημιουργία
    τὸ ἓν ἔχει μόνον, τὸ Κατ᾽ εἰκόνα. μὴ ἄλλως ἡ βουλὴ καὶ ἄλλως τὸ
    ποίημα; μὴ μεταμέλειά τις ἐν τῷ ποιεῖν παρηκολούθησεν ἢ ἀτονία
    τύχον τοῦ ποιοῦντος μεγάλα μὲν προελομένου μικρὰ δὲ ἀποτελέσαντος;
    ἢ μή που ἀδολεσχία ἐν τοῖς προτέροις λόγοις ὑποληφθείη καὶ περιττὴ
    ἡ τοῦ δευτέρου προσθήκη, ὡς τῶν δύο λέξεων τὴν αὐτὴν ἔννοιαν
    ἐχουσῶν καὶ τὸ αὐτὸ ἀπαραλλάκτως σημαινουσῶν; ἀλλ᾽ ὅπερ ἂν ἐκ
    τούτων ἁπάντων ὑπονοήσωμεν καὶ προφασισώμεθα, εἰς κατηγορίαν
    τοῦτο τῆς γραφῆς οὐ μετρίαν ἀποτελευτήσει. εἴτε γὰρ ὡς παρέλκον
    τι τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν εἴποι τις, ὡς δὶς τὸ αὐτὸ λέγειν, ἀργὸν ἐλέγχει τὸ
    ῥῆμα καὶ βλασφημία δεινὴ τοῦτο κατὰ τῆς γραφῆς, ἥτις οὐκ οἶδέ ποτε
    ἀργολογεῖν. οὐκοῦν ἀναγκαῖα καὶ ἄμφω καὶ ἰδιοσήμαντα τό τε
    Κατ᾽ εἰκόνα καὶ τὸ Καθ᾽ ὁμοίωσιν.
    μὴ μεταμέλειά τις ἐν τῷ ποιεῖν παρηκολούθησεν ἢ ἀτονία
    τύχον τοῦ ποιοῦντος
    ὡς τῶν δύο λέξεων τὴν αὐτὴν ἔννοιαν
    ἐχουσῶν καὶ τὸ αὐτὸ ἀπαραλλάκτως σημαινουσῶν
    ἀλλ᾽ ὅπερ ἂν ἐκ
    τούτων ἁπάντων ὑπονοήσωμεν καὶ προφασισώμεθα, εἰς κατηγορίαν
    τοῦτο τῆς γραφῆς οὐ μετρίαν ἀποτελευτήσει
    ἀργὸν ἐλέγχει τὸ
    ῥῆμα καὶ βλασφημία δεινὴ τοῦτο κατὰ τῆς γραφῆς
  12. Φεβρουαρίου 16, 2013 9:59 μμ
    @ ΙΚ
    Επικαλέστηκες το Γεν. 27 κ.ε όταν είπες “Την 7η ημέρα, στην κατάπαυση του Κυρίου έχουμε την δημιουργία του Αδάμ (Γεν. 2. 7 και εφεξής) από άνθρωπο βέβαια της 6ης ημέρας”.
    Από τα εδάφια που παρέθεσα παραπάνω γίνεται φανερό ότι ο άνθρωπος της 6ης ημέρας είναι ο Αδάμ, διότι το 2ο κεφ. της Γένεσις δεν είναι χρονική συνέχεια του 1ου κεφ. αλλά ανακεφαλαίωση του.
    Αυτό μπορείς να το καταλάβεις από το Γεν. 2.19: “19 καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν ᾿Αδάμ, ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά.”
    Αν το εκλάβεις αυτόνομα σου δίνει να καταλάβεις ότι ο Θεός έπλασε τα ζώα μετά την δημιουργία του Αδάμ, ωστόσο στο Γεν. 1.20-25 φαίνεται ότι τα ζώα πλάστηκαν πριν από τον Αδάμ. Κατανοούμε λοιπόν την χρονική σειρά του 2ου κεφ. με την βοήθεια του 1ου.
  13. Φεβρουαρίου 16, 2013 10:36 μμ
    Μεταφέρω το κείμενο από την μετάφραση των Ο΄, το επίσημο κείμενο της Εκκληίας:
    “και είπεν ο Θεός Ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημετέραν και καθ’ ομοίωσιν……….και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον, κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς και ηυλόγησεν αυτούς ο Θεός λέγων Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην…..” (Γεν. 1. 26-28).
    Οι Ο΄, που γνώριζαν εβραϊκά, δεν μετάφρασαν το εβραϊκό κείμενο σε Αδάμ, αλλά σε άνθρωπο. Το Αδάμ το χρησιμοποιούν στο 2ο κεφ. της Γένεσης. Προφανώς θα έκαναν λάθος και εμείς σπεύδουμε να τους διορθώσουμε!
    Το ίδιο λάθος φαίνεται ότι κάνει και ο Νύσσης, που λέγει, ότι “ου συνωνομάσθι νυν ο Αδάμ, καθώς εν τοις εφεξής η ιστορία φησίν, αλλ’ όνομα τω κτισθέντι ανθρώπω ουχ ο τις αλλ’ ο καθόλου εστιν”. Λάθος κάνει και στη μετάφραση ο π. Παγκράτιος που λέγει ότι: “Γιατί δεν ονομάζεται ο Αδάμ τώρα, ταυτόχρονα με τη δημιουργία, καθώς λέγει στη συνέχεια η διήγηση. Αλλά όνομα που δημιουργήθηκε δεν ήταν ο τάδε, αλλά είναι όλο το ανθρώπινο γένος”.
    Για σκέψου: ο Θεός δημιουργεί -υποτίθται- τον Αδάμ την 6η ημέρα τον τοποθετεί στον Παράδεισο, τον ευλογεί και του λέει να κάνει πολλά παιδιά! Αυτό έχουμε μάθει;
    Όλοι λοιπόν λάθος: οι Ο΄, ο Νύσσης, ο Μπρούσαλης, και ο μόνος σωστός ο Ανέστης!
    ΙΚ
  14. Gate 13 PERMALINK
    Φεβρουαρίου 17, 2013 11:43 μμ
    Αυτά που λέει στο τελευταίο σχόλιο του ο κ.Πυθαρίδης, κρίνονται από πατερικής άποψης ορθά. Το μόνο πρόβλημα που υφίσταται και γι’αυτό οι αυθαίρετες ερμηνείες του ΙΚ αιωρούνται στην ατμόσφαιρα, είναι η πατερική κατοχύρωση. Δίχως αυτή, ο κ.Πυθαρίδης δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση του κανόνα που ακούει στο όνομα αυθαιρεσία. Για να μην γίνει λοιπόν κι αυτός ένας δεύτερος ΙΚ θα επιστρατεύσω τη πατερική κατοχύρωση με στόχο και σκοπό τη διάλυση αυθαίρετων ερμηνειών.
    Λέγει λοιπόν ο ιερός Χρυσόστομος στο 2ο κεφάλαιο της Γένεσης τα εξής:
    “Αφού δε είπε προηγουμένως η Αγία Γραφή, “και έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον, σύμφωνα με την εικόνα του έπλασεν αυτόν”, και έδωσεν εις αυτόν όλην την εξουσίαν των ορατών κτισμάτων, δια να μή υπερηφανευθή, αγνοών την σύστασιν της ιδικής του ουσίας, και υπερβή τα όρια του, δι’αυτό ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΣΑ διδάσκει και τον τρόπο της συστάσεως, και την ΑΡΧΗΝ της δημιουργίας, και από που εδημιουργήθη ο ΠΡΩΤΟΣ άνθρωπος και πως εδημιουργήθη” (Χρυσόστομος, ΕΠΕ 2,319).
    Στο πρώτο κεφάλαιο της Γένεσης και συγκεκριμένα στο επίμαχο και αμφιλεγόμενο χωρίο από πλευράς αυτόκλητων ερμηνευτών απλά θα συνεχίσω τη δημοσίευση του Εγκολπίου (http://www.egolpion.com/gen1_26-2_7.el.aspx).
    “Ομιλεί ως να απευθύνεται και προς τους δύο, και αυτά, ενώ η γυναίκα δεν είχε ακόμη δημιουργηθή” (Χρυσόστομος, ΕΠΕ 2,255).
    “Ετρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου” και πάλιν, “Διεμοίρασαν τα ιμάτια μου μεταξύ των” (Ψαλμ. 21,17-19). Βλέπεις πως τα μέλλοντα να συμβούν ύστερα από πολύν χρόνον προφητεύει ωσάν να έχουν ήδη συμβή; Έτσι και ο μακάριος αυτός προφήτης υπαινισσόμενος ήδη εις ημας την δημιουργίαν της γυναίκας λέγει με τρόπον ασαφή, “και ας εξουσιάζουν τους ιχθύς της θαλάσσης” (Χρυσόστομος, ΕΠΕ 2, 253).
    Αυτά. Και το λέω αυτό διότι αν κάποιος μελετήσει τους λόγους του αγίου στην ερμηνευτική του προσέγγιση στο βιβλίο της Γένεσης, θα ξεχάσει πολλά από αυτά που λέει για προαδαμιαίους, πιθήκια και όλα τα χαριτωμένα των αυτόκλητων ερμηνευτών. Γι’αυτό, αγαπητέ ΙΚ, με πατρική συμβουλή σας προτείνω να ακούσετε τους πατέρες και συγχρόνως να διαβάσετε. Η άγνοια σας πάνω σε πατερικά κείμενα καθώς και στη μεθοδολογία της ερμηνευτικής σε ιερά κείμενα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής…
    Μήπως είστε προτεστάντης;
  15. Φεβρουαρίου 18, 2013 6:53 μμ
    Όχι αγαπητέ δεν είμαι προτεστάντης. Αν ήμουν δεν θα επηκαλούμην τον Μ. Βασίλειο, τον Νύσσης, τον Μάξιμο Ομολογητή, τον Σεραφείμ του Σάρωφ και άλλους.
    Ειδικά δε τον Μάξιμο, που αναφέρει, ότι ο άνθρωπος αν δεν ήταν ζώο δεν θα μπορούσε να είναι μεσίτης μεταξύ Θεού και κόσμου.
    Αλλά και ως τεχνικός επιστήμονας δεν θα μπορούσα να ισχυριστώ, ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο, γιατί κάτι τέτοιο δεν το υποστηρίζει ούτε η επιστήμη της Βιολογίας.
    Αν και το τελευταίο δεν πειράζει μεγάλους θεολόγους, όπως ο μακαριστός Ρωμανίδης που λέγει:
    ” Έτσι, στην περίπτωσή μας, είναι ανοησία μεγάλη και βλακεία το να ασχολήται κάποιος, κατά τρόπο απολογητικό, με ένα τέτοιο θέμα. Διότι, δυο τινά μπορούν να συμβαίνουν: εάν ο άνθρωπος εξελίχθηκε από πίθηκο, ε, τότε εξελίχθηκε από πίθηκο! Εάν ο άνθρωπος δεν εξελίχθηκε από πίθηκο, ε, τότε δεν εξελίχθηκε από πίθηκο! Δηλ. ή εξελίχθηκε από πίθηκο ή δεν εξελίχθηκε από πίθηκο. Αυτό όμως είναι θεολογικό πρόβλημα; Όχι. Στην ουσία του δεν είναι θεολογικό πρόβλημα. Είναι απλώς, επιστημονικό πρόβλημα. Αφού λοιπόν είναι επιστημονικό πρόβλημα, γιατί να χάνωμε την ηρεμία μας και να γινώμαστε νευρικοί και να νομίζωμε, ότι θα πέση κάτω η Ορθοδοξία, εάν αποδειχθή επιστημονικά ότι, π.χ. ο άνθρωπος εξελίχθηκε από τον πίθηκο; Διότι, ποια σημασία έχει αυτό, για την Ορθοδοξία; Η Ορθοδοξία δεν είναι Παλαιοντολογία. Στην Ορθοδοξία δεν κάνομε θεολογία περί του παρελθόντος, αλλά περί του παρόντος” (από τις παραδόσεις στο ΑΠΘ).
    ΙΚ
  16. Φεβρουαρίου 18, 2013 9:32 μμ
    Έχετε δίκιο κε Gate 13 και συμφωνώ μαζί σας στα όσα λέτε περί αυθαιρεσίας. Ελπίζω με τις ευχές και τις νουθεσίες σας να μην επιτρέψει ο Θεός να γίνω δεύτερος ΙΚ και να χρησιμοποιώ τους Πατέρες για να καλύψω αυθαίρετες ερμηνείες.
    Εξηγήστε, όμως, αν θέλετε, στον ΙΚ σε ποιο σημείο κατανοεί λάθος τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης και νομίζει ότι συμφωνεί μαζί του.
  17. Gate 13 PERMALINK
    Φεβρουαρίου 19, 2013 12:11 πμ
    Αγαπητό μου παιδί Διογένη,
    Δεν χρειάζεται να εξηγήσω σε πιο εκτενέστερη μορφή τα λόγια κανενός αγίου. Μου αρκεί η σιωπή του ΙΚ στη δημοσίευση του αντιαιρετικού εγκολπίου (http://www.egolpion.com/gen1_26-2_7.el.aspx), όπως επίσης και στις αναφορές μου γύρω από την ερμηνεία του ιερού Χρυσοστόμου. Θεωρώ ότι ο συγκεκριμένος άγιος είναι τόσο ξεκάθαρος στα “αμφιλεγόμενα” χωρία που η δική μου παρέμβαση μόνο κακό θα έκανε.
    Αγαπητέ ΙΚ,
    Τι σας κάνει να νομίζετε ότι οι προτεστάντες δεν χρησιμοποιούν Πατέρες;
    Για να είμαι όμως ειλικρινής, ο έμμεσος χαρακτηρισμός μου υπό τη μορφή ερωτήσεως, έχει να κάνει με τον τρόπο σκέψης που θυμίζει έντονα την λογική των Διαμαρτυρόμενων. Τετραγωνισμένη λογική και μονοδιάστατος στοχασμός. Ωστόσο-για να γυρίσουμε στο θέμα- οι αναφορές των Πατέρων για το “ζώο” άνθρωπος ερμηνεύεται κι αυτό έξοχα υπό τον ιερό Χρυσόστομο. Ένα ζώο που δεν ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ, ένα λογικό και όχι άλογο ζώο, που έχει χαρακτηριστά το κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση. Εάν τίθεται θέμα αμφιβολίας ακόμα και σ’αυτό, δεν έχετε παρά να μου ζητήσετε τι λέει γι’αυτό ο ιερός Χρυσόστομος. Δεσμεύομαι ότι θα το κάνω.
    Τα υπόλοιπα ονόματα Πατέρων που αναφέρετε μου ακούγονται περίσσοτερο ως φλυαρία παρά ως κάτι το αποδεικτικό. Για τον Νύσσης υφίσταται σχετικό άρθρο και φυσικά έπεται συνέχεια, αν αυτό ζητηθεί (ομιλώ για εμένα προσωπικά). Για τους υπόλοιπους θα ήταν άτοπο να ασχοληθούμε από τώρα ενώ ακόμα δεν έχουμε αναλύσει τους “προλαλήσαντες”.
    Τέλος, αν θέλετε τη δική μου γνώμη, δεν θεωρώ περισσότερο, ή λιγότερο Ορθόδοξο, κάποιον που πιστεύει στη θεωρία της εξέλιξης ή όχι. Δεν μου αρέσει όμως η επιβολή και ο άνανδρος προσηλυτισμός. Αυτό, κρατήστε το. Από την άλλη, θεωρώ χάσιμο χρόνου αυτούς του διαλόγους μεταξύ Ορθοδόξων.
  18. πρώην γεροντιστής-αποκρυφιστής PERMALINK
    Φεβρουαρίου 19, 2013 12:39 πμ
    Νομίζω πως είναι καιρός να σταματήσουμε να αναφερόμαστε στον π. Ιωάννη Ρωμανίδη σαν να πρόκειται για ΤΗΝ αυθεντία σε θέματα ορθοδοξίας. Ήταν ο μακαριστός σαν τους μεγάλους πατέρες; Ήταν η ζωή του όπως εκείνων; Ειδικά αυτό το συγκρουσιακό μοντέλο Ανατολής-Δύσης με το οποίο είχε “εμμονή” το έχουμε κάνει λάστιχο. Αμάν! Αν είναι δυνατόν να βάζουμε τις γνώμες του πάνω και από την Αγία Γραφή. Καλή του ώρα εκεί που είναι, του ανθρώπου, δεν έχω κάτι εναντίον του, απλά ας κρατάμε την ισορροπία μας…
  19. Φεβρουαρίου 19, 2013 7:24 μμ
    Αν δεν θέλουμε να μιλάμε για πεθαμένους, τότε ας μιλήσουμε για ζωντανούς, στους οποίους μπορούμε να απευθυνθούμε. Έτσι:
    - Ο Μεσογαίας Νικόλαος σε συνέντευξη του στο ΒΗΜΑ και στην ερώτηση, αν συμβιβάζεται ο δαρβινισμός με τη θρησκεία απαντάει: «Μου επιτρέπεται να ρωτήσω: που δεν συμβιβάζεται; Στην περιγραφή της δημιουργίας του ανθρώπου μέσα στο βιβλίο της Γενέσεως; Η Γένεση δεν είναι βιβλίο Φυσικής ή Βιολογίας. Η περιγραφή της δημιουργίας του ανθρώπου στα βιβλικά κείμενα είναι πολύ συνοπτική. Δυο μόλις στίχοι στο πρώτο κεφάλαιο και ίσως ένας στο δεύτερο. Αυτό είναι! και η ουσία δεν κρύβεται στο «χουν από της γης», που ισχύει και για τα ζώα. Το σημαντικό που δεν υπάρχει στα ζώα είναι ότι «ενεφύσησεν πνοήν ζωής» στον άνθρωπο και τον «έπλασε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού». Από ‘κει και πέρα ποιο είναι το πρόβλημα; Η όποια ομοιότητα του ανθρωπίνου σώματος με αυτό των πρωτίστων θηλαστικών; Αυτή είναι προφανής! Ο άνθρωπος έχει ομοιότητα με τα ζώα, αλλά συγγένεια με το Θεό. Μοιάζει με τα ζώα κατά το φθαρτό στοιχείο και την εγκόσμια εικόνα του και συγγενεύει με τον Θεό κατά το πρόσωπο, δηλαδή κατά την αιώνια και άφθαρτη εικόνα του. Και το σημαντικό είναι το δεύτερο!».
    ΙΚ
  20. Φεβρουαρίου 19, 2013 8:22 μμ
    Κε 13 δεν σας ζήτησα να ερμηνεύσετε τα λόγια κανενός αγίου. Σας ζήτησα να ερμηνεύσετε τα λόγια του ΙΚ και να του εξηγήσετε που κατανοεί λάθος τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης, όταν θεωρεί ότι συμφωνεί μαζί του.
    Θα συμφωνήσω και πάλι μαζί σας. Η σιωπή του επ’ αυτού σας επιτρέπει να το αποφύγετε. Εξάλλου απευθύνθηκε στον Ανέστη, οπότε ας πάρει από αυτόν την ανάλογη απάντηση. Εμείς πράξαμε το χρέος μας.
  21. Φεβρουαρίου 20, 2013 2:00 πμ
    ΙΚ
    Αναζητήστε την ΘΗΕ και διαβάστε στο λήμμα Αδάμ.Εάν δεν σας λυθούν οι απορίες, λίγη υπομονή και θα ανεβάσω άρθρα για το θέμα με όλες τις λεπτομέρειες.
    Προς το παρόν επιμένω πως δεν καταλάβατε τον Γρηγόριο, ο οποίος στο απόσπασμα που ανεβάσατε περιγράφει την δημιουργία σαν να ερευνά την σκέψη του Θεού σε επίπεδο βουλής.
    Το απόσπασμα που ανέβασα εγώ σας απαντάει κατηγορηματικότατα.
    Το “κατ’εικόνα” περιέχει το “καθ’ομοίωσιν” σαν δυνατότητα.Δεν πρόκειται για κάποια συγκεκριμένη ιδιότητα,αλλά δ υ ν α τ ό τ η τ α.Αντιθέτως κατ’εικόνα σημαίνει λογικό,αυτεξούσιο κλπ. δηλ. την συγκεκριμένη κατασκευή του ανθρώπου.
    Για την μετάφραση του Αδάμ δεν προσέξατε τι σας έγραψα προφανώς.Δεν υπάρχει ούτε μία εργασία που να εκλαμβάνει τα δυο κεφάλαια ως διαφορετικές δημιουργίες,αλλά σαν διαφορετικές δ ι η γ ή σ ε ι ς της ίδιας δημιουργίας,μίας γενικής και μίας ειδικής.
    Και μη συγχέετε γενικά την εξέλιξη με την Γένεση..Και την εξέλιξη να κάνουμε δεκτή, την περιλαμβάνει η Γένεση!Αυτό που δεν περιλαμβάνει είναι οι “προαδαμιαίοι”.Αυτό είναι η κακοδοξία.
    Το να επικαλείστε συνεχώς τον Ρωμανίδη είναι παντελώς άστοχο.Οι προαδαμιαίοι ούτε που του πέρασαν από το μυαλό!Ρωτήστε τον σεβ. Ιερόθεο.Τολμάτε;
  22. Φεβρουαρίου 20, 2013 2:15 πμ
    IK
    Διαβάστε τα παρακάτω,ιδιαιτέρως δε τα του Γρηγορίου Νύσσης:
    Septuaginta, Tobias (Cod. Vaticanus + Cod. Alexandrinus)
    Chapter 8, section 6, line 1
    σὺ ἐποίησας Αδαμ καὶ ἔδωκας αὐτῷ βοηθὸν
    Ευαν στήριγμα τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἐκ τούτων ἐγενήθη τὸ ἀνθρώ-
    πων σπέρμα.
    Ignatius Scr. Eccl., Epistulae interpolatae et epistulae suppositiciae (recensio longior) [Sp.]
    Epistle 10, chapter 4, section 2, line 3
    οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς
    οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρός, εἰ μὴ ἐπὶ τῶν πρωτοπλάστων· τοῦ γὰρ
    10.4.2.3
    Ἀδὰμ τὸ σῶμα ἐκ τῶν τεσσάρων στοιχείων, τῆς δὲ Εὔας ἐκ τῆς
    πλευρᾶς τοῦ Ἀδάμ·
    Irenaeus Theol., Adversus haereses (liber 3)
    Section 33, line 2
    Εἰ τοίνυν ὁ πρῶτος
    33.2
    Ἀδὰμ ἔσχε πατέρα ἄνθρωπον καὶ ἐκ σπέρματος
    ἐγεννήθη, εἰκὸς ἦν καὶ τὸν δεύτερον Ἀδὰμ λέγειν αὐτοὺς
    ἐξ Ἰωσὴφ γεγεννῆσθαι. Εἰ δὲ ἐκεῖνος ἐκ γῆς ἐλήφθη,
    33.5
    Πλάστης δὲ αὐτοῦ ὁ Θεός, ἔδει καὶ τὸν ἀνακεφαλαιού-
    μενον εἰς αὐτὸν τὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πεπλασμένον ἄνθρωπον
    τὴν αὐτὴν ἐκείνῳ τῆς γεννήσεως ἔχειν ὁμοιότητα.
    Gregorius Nyssenus Theol., Ad Simplicium de fide
    Volume 3,1, page 65, line 12
    Οἱ δὲ λέγοντες τὸ γεννητὸν τῷ ἀγεννήτῳ εἶναι κατὰ
    τὴν φύσιν ἀνόμοιον διδαχθήτωσαν μὴ μωραίνειν ἐκ τοῦ κατὰ
    τὸν Ἄβελ καὶ τὸν Ἀδὰμ ὑποδείγματος· καὶ γὰρ καὶ ὁ
    Ἀδὰμ κατὰ τὴν φυσικὴν τῶν ἀνθρώπων γέννησιν οὐκ ἐγεν-
    νήθη, ὁ δὲ Ἄβελ ἐκ τοῦ Ἀδὰμ ἐγεννήθη.
    Gregorius Nyssenus Theol., Ad Simplicium de fide
    Volume 3,1, page 65, line 16
    ἀλλὰ μὴν ὁ μὴ
    γεννηθεὶς ἀγέννητος λέγεται καὶ ὁ γεννηθεὶς γεννητός·
    οὐδὲν δὲ ἐκώλυσε τὸ μὴ γεγεννῆσθαι τὸν Ἀδὰμ πρὸς
    τὸ ἄνθρωπον εἶναι.
    Gregorius Nyssenus Theol., Antirrheticus adversus Apollinarium
    Volume 3,1, page 169, line 11
    ἐκ γὰρ τοῦ Ἀδὰμ
    λέγει ἡ γραφὴ τὸ ἀνθρώπινον γενέσθαι καὶ πρῶτον ἐκεῖνον
    διὰ τῆς θείας δυνάμεως ἐκ γῆς φῦναι.
    Ελπίζω να μην κακοποιήστε περαιτέρω τον Γρηγόριο…
  23. Φεβρουαρίου 21, 2013 8:33 μμ
    Συγχωρήστε με, εάν νομίζετε, ότι κακοποιώ τον Γρηγόριο.
    Θα προσπαθήσω να κακοποιήσω και τον Μάξιμο. Με απλά λόγια λέγει, ότι αν ο Αδάμ δεν προέρχεται από το ζωϊκό βασίλειο, τότε δεν μπορεί να γίνει μεσίτης μεταξύ Θεού και κόσμου (το κείμενο το έχω παραθέσει).
    Έτσι, ο Χριστός καταδέχτηκε να προέλθει από άνθρωπο και να γίνει μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπου, για τη σωτηρία του ανθρώπου. Το ίδιο και ο άνθρωπος, ο οποίος προέρχεται από το ζωϊκό βασίλειο γίνεται μεσίτης μεταξύ Θεού και κόσμου, για τη σωτηρία του κόσμου, αν βέβαια το καταδεχτούμε αυτό.
    Αλλιώς, ο άνθρωπος δημιουργήθηκε ξεκομμένος από την υπόλοιπη δημιουργία, ως ένας ιδεατός και ιστορικός Αδάμ, αλλά που δεν μπορεί να γίνει ένας τέτοιος μεσίτης (πάντα κατά τον άγιο Μάξιμο).
    Διαστροφή λοιπόν και του αγίου Μαξίμου ή όχι;
    ΙΚ
  24. Ανέστης Καλλίνικος PERMALINK
    Φεβρουαρίου 23, 2013 1:59 μμ
    ΙΚ
    Αναρτήστε το κείμενο που επικαλείστε και θα σας δείξω την διαστροφή του νοήματος.
  25. Φεβρουαρίου 23, 2013 9:27 μμ
    Ερμηνεύοντας σχετικά χωρία του αγίου Μαξίμου, από το έργο του: «Περί των διαφόρων αποριών των αγίων Διονυσίου και Γρηγορίου» (PG 91, 1305), ο πρωτ. Δημήτριος Στανιλοάε λέγει εισαγωγικά: «Ο άνθρωπος είναι ενοποιητικό στοιχείο όχι μόνο γιατί έχει μέσα του όλα τα μέρη που είναι κοινά με όλη την πραγματικότητα, αλλά πιο πολύ γιατί, μ’ όλα αυτά τα μέρη που αφομοιώνουν τα μέρη του ενεργοποιημένου κόσμου, έχει το νου. Αλλά το ανθρώπινο πνεύμα έχει αυτή την ενοποιητική δύναμη, γιατί έχει μέσα του τον κόσμο και τον ξεπερνά. Είναι συζευγμένο κι ενωμένο με το θείο πνεύμα». Ειδικώτερα δε ερμηνεύοντας το σχετικό χωρίο αναφέρει: «Εισδύοντας όμως από την ψυχή στο σώμα ο Θεός περνά μαζί με τη θεοποιό ενέργειά του δια μέσου του ανθρώπινου συνόλου και στο βιολογικό και φυσικό σύμπαν, αφού όλα τα στοιχεία του σύμπαντος συγκλίνουν στην ενοποιό ανθρώπινη φύση επιτυγχάνοντας μιαν ενότητα, που ο Θεός διαπερνά ολόκληρη δια μέσου του ανθρώπου. Κι αφού τα ανθρώπινα όντα έχουν επιτύχει μέσα στη θεία υπόσταση που ενσαρκώθηκε μιαν έσχατη υπόσταση σαν ένα θεμελιακό και ενεργητικό υποκείμενο που δεν αποκλείει τη θέληση και την ενέργεια των ανθρωπίνων όντων, μαζί με τα ανθρώπινα όντα όλα τα στοιχεία του σύμπαντος έχουν υποστασιωθή μέσα στον Θεό που ενσαρκώθηκε. Έτσι, κανένα πλάσμα δεν έχει πια κίνηση αποσυνδεδεμένη από τη θεία ενέργεια. Όλα τα στοιχεία του σύμπαντος γίνονται επίσης τμήματα του Θεού, που τείνουν προς το τέλος τους μέσα στον Θεό σαν σκοπό που τους δόθηκε από τον Θεό. Σ’ αυτές τις γραμμές έχει διατυπωθή και η κοσμολογική διδασκαλία του αγίου Μαξίμου. Ολόκληρος ο κόσμος έχει προορισθή να θεωθή αλλά με τη μεσολάβηση της ανθρώπινης φύσης, που αποτελείται από την ψυχή και το σώμα. Η σημασία της ψυχής εμφανίζεται σ’ όλο το μέγεθός της ακριβώς επειδή είναι ενωμένη με το σώμα. Γιατί δια μέσου του σώματος είναι ενωμένη με τον κόσμο. Και δια μέσου της ο Θεός θεοποιεί τον κόσμο. Η ψυχή ως προς το σώμα και δια μέσου του ως προς τον κόσμο ολόκληρο κάνει το έργο που κάνει ο Θεός ως προς την ψυχή. Ενώ η θεωρία αυτή αγκαλιάζει με μιαν αισιόδοξη αντίληψη ολόκληρο τον κόσμο, ο πλατωνικός ωριγενισμός παίρνει μιαν ολότελα αρνητική στάση ως προς τον υλικό κόσμο που γι’ αυτόν δεν είναι άλλο από μια φυλακή για τα πνεύματα»: «………. ιν’ όπερ εστί Θεός ψυχή, τούτο ψυχή σώματι γένηται, και εις αποδειχθή των όλων Δημιουργός, αναλόγως δια της ανθρωπότητος πάσιν επιβατεύων τοις ούσι, και εις εν έλθη τα πολλά αλλήλων κατά φύσιν διεστηκότα περί την μιαν του ανθρώπου φύσιν αλλήλοις συννεύοντα, και γένηται τα πάντα εν πάσιν αυτός ο Θεός, πάντα περιλαβών και ενυποστήσας εαυτώ, δια του μηδέν έτι των όντων άφετον κεκτήσθαι την κίνησιν, και της αυτού άμοιρον παρουσίας, καθ’ ην και θεοί και τέκνα και σώμα και μέλη και μοίρα Θεού και τα τοιαύτά εσμεν και λεγόμεθα τη προς το τέλος αναφορά του θείου σκοπού».
    IK
  26. Φεβρουαρίου 27, 2013 12:17 πμ
    ΙΚ
    Δείτε τώρα ποια σφάλματα κάνετε και πως κακοποιείτε και τον άγιο Μάξιμο.
    1.Σφάλμα μεθόδου.
    Για να εξηγήσεις την Γένεση, πρέπει να κατανοείς την Γένεση.Αν υπάρχει κάτι δυσερμήνευτο, καταφεύγεις στους πατέρες που την ερμηνεύουν.
    Επομένως θα αρκούσε η παράθεση των ερμηνειών του Μαξίμου.Αντί αυτού βλέπουμε μια γενική και συμβατική τοποθέτηση του π. Στανιλοάε, που με κανένα τρόπο δεν αφορά στο ζήτημα των περιβόητων “προαδαμιαίων”. Στο συγκεκριμένο ο πρωτοπρεσβύτερος εξηγεί την πάγια και γνωστή σε όλους θέση των πατέρων πως ο άνθρωπος αποτελεί τον μεσίτη της νοητής και αισθητής δημιουργίας και πως για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε τελευταίος.Αυτά τουλάχιστον διασαφηνίζει ο Μάξιμος στο PG 91 1304.
    Με απλά λόγια, δεν μας λέτε τι τελοσπάντων λέει ο Μάξιμος για την Γένεση, παρά τι λέει ο π.Στανιλοάε για τον Μάξιμο επί των χωρίων της Γένεσης γενικά.
    2.Λέτε ακόμη:”Ειδικώτερα δε ερμηνεύοντας το σχετικό χωρίο αναφέρει…”.Ποιο είναι το ερμηνευόμενο χωρίο και τίνος;Του Γρηγορίου που εξηγεί ο Μάξιμος ή του Μάξιμου που εξηγεί ο Στανιλοάε; Ή μήπως τη Γένεσης;
    Επίσης έψαξα κάπως βιαστικά τα παρατιθέμενα στο άρθρο σας πατερικά χωρία, για τα οποία λέτε στην αρχή ότι βρίσκονται στη σελ.1304 και δυστυχώς δεν τα βρήκα διαβάζοντας μέχρι και την σελ. 1308.Είμαι βέβαιος ότι κάπου παρακάτω θα βρίσκονται, όχι όμως στην σελ.1304-1305.Φοβάμαι πως έγινε σφάλμα κατά την αντιγραφή.
    Επί της ουσίας τώρα. Διαβάστε τα παρακάτω του αγ.Μαξίμου και δείτε πόσο καθαρά διευκρινίζει το επίμαχο θέμα:
    Maximus Confessor Theol., Quaestiones ad Thalassium
    Section 21, line 39
    Γενόμενος οὖν ὑπὲρ φιλανθρωπίας ὁ τοῦ θεοῦ μονογενὴς
    υἱὸς καὶ λόγος τέλειος ἄνθρωπος, διὰ τὸ ταύτης τῆς
    πονηρᾶς ἐξελέσθαι τὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν ἀμηχανίας, ἐκ
    μὲν τῆς κατὰ τὴν γένεσιν τοῦ Ἀδὰμ πρώτης συστάσεως
    λαβὼν…. (γένεσιν τοῦ Ἀδὰμ=δημιουργία κι όχι γέ ν ν ηση)
    Maximus Confessor Theol., Quaestiones ad Thalassium
    Section 61, line 111
    Ὡς γὰρ Ἀδὰμ ὁ
    προπάτωρ, τὴν θείαν ἐντολὴν παραβάς, ἄλλην ἀρχὴν γε-
    νέσεως, ἐξ ἡδονῆς μὲν συνισταμένην, εἰς δὲ τὸν διὰ πόνου
    θάνατον τελευτῶσαν, τῇ φύσει παρὰ τὴν πρώτην παρ-
    εισήγαγε καί, ἐπινοήσας κατὰ τὴν συμβουλὴν τοῦ ὅφεως
    ἡδονὴν οὐκ οὖσαν προλαβόντος πόνου διάδοχον, ἀλλὰ
    μᾶλλον εἰς πόνον περαιουμένην, πάντας τοὺς ἐξ αὐτοῦ
    σαρκὶ κατ’ αὐτὸν γεννωμένους διὰ τὴν ἐξ ἡδονῆς ἄδικον
    ἀρχὴν εἶχε συνυπαγομένους αὐτῷ δικαίως πρὸς τὸ διὰ
    πόνου κατὰ τὸν θάνατον τέλος…
    {ἄλλην ἀρχὴν γε ν έσεως(=άλλη αρχή δημιουργίας),
    ἐξ ἡδονῆς μὲν συνισταμένην(=που σινίσταται στην εξ ηδονής γέννηση)..
    επινοήσας(=επινόησε)……
    ἡδονὴν οὐκ οὖσαν(εφόσον ηδονή δεν υπήρχε)…..
    πάντας τοὺς ἐξ αὐτοῦ σαρκὶ κατ’ αὐτὸν γε ν ν ωμένους διὰ τὴν ἐξ ἡδονῆς ἄδικον ἀρχὴν(όλους τους κατά σάρκα εξ αυτού γε ν ν ώμενους μέσω της άδικης αρχής της παιδοποιίας της εξ ηδονής)}
    Maximus Confessor Theol., Quaestiones ad Thalassium
    Section 61, line 138
    Ὡς γὰρ
    τοῦ Ἀδὰμ ἡ καθ’ ἡδονὴν ζωὴ θανάτου καὶ φθορᾶς γέγονε
    μήτηρ, οὕτως καὶ ὁ διὰ τὸν Ἀδὰμ τοῦ κυρίου θάνατος,
    ὑπάρχων τῆς ἐκ τοῦ Ἀδὰμ ἐλεύθερος ἡδονῆς, ἀϊδίου
    γεννήτωρ γίνεται ζωῆς.
    (τοῦ Ἀδὰμ ἡ καθ’ ἡδονὴν ζωὴ θανάτου καὶ φθορᾶς γέγονε
    μήτηρ)
    Maximus Confessor Theol., Quaestiones ad Thalassium
    Section 61, line 216
    Οὐκοῦν, ὥσπερ διὰ τὸν Ἀδάμ, τὸν ὑποστήσαντα διὰ τῆς
    παρακοῆς τὸν καθ’ ἡδονὴν τῆς γενέσεως νόμον καὶ τὸν
    δι’ αὐτὸν κατακριθέντα τῆς φύσεως θάνατον, πάντες οἱ ἐκ
    τοῦ Ἀδὰμ τὸ εἶναι λαβόντες κατὰ τὸν ἐξ ἡδονῆς τῆς
    γενέσεως νόμον εἶχον ἀναγκαίως…
    (διὰ τὸν Ἀδάμ, τὸν ὑποστήσαντα διὰ τῆς παρακοῆς τὸν καθ’ ἡδονὴν τῆς γενέσεως νόμον=εξαιτίας του Αδάμ που έγινε δημιουργός του νόμου της καθ΄ηδονήν γενέσεως με την παρακοή του..)
    Τα αφήνω ασχολίαστα.Πιστεύω φαίνεται ξεκάθαρα η διδασκαλία του αγ.Μαξίμου περί του αγεννήτου,αλλά δημιουργημένου Αδάμ.
    Για αυτό ήμουν σίγουρος ότι θα κακοποιήσετε και τον Μάξιμο.